جلسه ۶۱۷

اعوذباللَه من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

فصل ﴿٣﴾ فی أنحاء التعین

 قد مضی أن تعین الشیء غیر تشخصه إذ الأول أمر نسبة دون الثانی لأنه نحو وجود الشیء و هویته لا غیر فالتعین ما به امتیاز الشیء عن غیره بحیث لا یشارکه فیه

 این بحث، بحث تمایز است و تمیز شیء عن الغیر در بحث تمیز عرض شد كه مساله فقط به افتراق بین شیء و سایر اشیاء برمی‌گردد و كاری به تشخص و مسالة ماهیت نوعیه او ندارد همین كه یك شیء از آن أشیاء دیگر متمایز شد می‌گویند این شیء متمایز است و غیراز اوست این شیء با او تفاوت دارد و فرق می‌كند در اینجا البته شكی نیست كه هرتمیزی به یك منشاء انتزاعی برمی‌گردد و به یك منشاء میزی برمی‌گردد مابه الامتیاز باید وجود داشته باشد حتی در مورد محل واقع، باز باید منشاء انتزاع و آن مابه الامتیاز متفاوت باشد در مابه الامتیاز بواسطه اضافة یك وصفی است به آن محل یا بواسطه عدم به وصفی در آن محل، شخصی كه در حال تحصیل هست هر روز خود را متمایز از وجود دیگر احساس می‌كند این تمایز امروز از آن روز بواسطه اضافه علوم ومدركاتی است كه هر روز برای او حاصل می شود و در روز قبل فاقد آن بود و همینطور فردا نسبت به امروز.

 حضرت فرمودند من استوی یوماه فهو مغبون، كسی كه دو روزش به یك كیفیت بگذرد و احساس اضافی در مدركات نسبت به روز گذشته نداشته باشد این مغبون است چرا؟ چون خدای متعال برای هر روز از این فرد پرونده خاص خودش را قرار داده است اگر در امروز آن پرونده امضاء شد این بهره‌اش را از آن پرونده گرفته و اگر نگرفته آن پرونده بدون امضاء و بدون فائده سپری شده است ما نباید به این فكر باشیم كه حالا بعدا یك دری به تخته‌ای خواهد خورد یك ده سال دیگر بالاخره یك وضعیتی پیش خواهد آمد نه همین الان و همین امروز و همین ساعاتی كه برای ما است همین ساعات این خودش برای خودش حساب خاص خودش را دارد اگر از این ساعت استفاده نشد دیگر تا آخر عمر اگر به مقام قاب قوسین هم برسید به آنچه را كه از دست دادید نخواهید رسید! این مساله است كه برای انسان در هر ساعتی صفحه مخصوصی هست كه باید آن صفحه را پر كند و نباید آن صفحه را مهمل بگذارد چرا؟ چون در همان موقع یك نحوه افاضه از باب یوم ﴿كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ﴾¹ كل یوم نه به عنوان هر روز است بلكه در هر دوری از ادوار وجودی، خدای متعال شأنی از شوؤن خود را ابراز و اظهار می‌كند و كسی كه در آن دور به آن مطلب نرسیده است به آن مساله نخواهد رسید به آن سعه وجودی نخواهد رسید و این مساله در باب مكاشفات خیلی روشن است و افراد نسبت به این مطلب، آنهایی كه در مقام فهم هستند و ادراك مطالبی دارند خیلی عجیب كه واقعاً، مسائل خیلی مهمی است در اینجا و وای به حال كسی كه روز بعدش از روز قبلش أسوَء باشد آن وقت آن دیگر كه در روایت داریم فهو ملعون درست! حالا ما ببینیم وضع خودمان را و زندگی خودمان را و ارتباطات خودمان را به چه نحوی می‌گذرانیم.