جلسه ۶۱۲

 آن مقداری كه ما اینجا می‌دانیم این است كه امیرالمومنین در آن موقع نیت كرده به آن نیتی كه پیغمبر كرده چرا؟ مگر دو نفر نیستند مگر دوتا تكلیف ندارند؟ بالاخره دو نفر هستند و دوتا مكلف پس دوتا تكلیف دارند این كه امیرالمومنین بیاید و در موقع احرام بگوید خدا من احرام می‌بندم به همان نیتی كه پیغمبر كرده خدا می‌گوید چرا اینكار را كردی؟ تو باید ببینی تكلیف خودت چیست؟ شاید پیغمبر خواسته قِران بكند شاید پیغمبر خواسته تمتع كند شاید خواسته افراد بكند شما چرا خواستی به او احرام ببندی این در اینجا همان وحدت است. چون امیرالمومنین در آن موقع احرام، خود را با پیغمبر یك وجود دید خوب همانی كه او كرده برای من هم كرده ما هم یك لبیك می‌گویم او نیت را چند روز پیش كرده و ما فقط لبیكش را می‌گویم لبیكش را گفت و آمد و احرام هم درست است در حالی كه علما و فقها می‌فرمایند كه انسان باید نیت كند كه به نیت افراد و قِران است. امیرالمومنین چه نیتی كرد؟ خوب نداریم حضرت نیت كرده باشد این كه راجع به حضرت آمده این است كه به آن نیتی كه رسول خدا به آن نیت احرام بست همان.

 تلمیذ: خود نفس عمل نیت است دیگر بروز خارجی كه همه ببینند نداشت؟

 استاد: آقا نیت احرام بالاخره با نیت خوردن وخوابیدن فرق می كند

 تلمیذ: آیا اینطور بوده مثلًا چند نفر وقتی جایی هستند و از نظرشان پرسیده شود می گویند هر چه آقا گفت نظر ما همان است آیا حضرت در آن لحظه خودشان را نمی خواستند لحاظ كنند؟

 استاد: نه، ببینید من می‌خواهم بگوید كه بالاخره احكام تكلیفی همه بر اساس همان ضوابط تعیین شده است شما فرض كنید وقتی كه می‌خواهید نماز ظهر بخوانید می‌توانید نیت نماز مغرب كنید؟ باید نیت نماز ظهر كنید حالا می‌توانید بجای واجب نیت مستحب كنید؟ نمی‌توانید.