جلسه ۶۰۹

 تلمیذ: اهواء نفسانی است

 استاد: آن وقت معلوم می‌شود چون اهواء نفسانیه است دینمان هم دین هوا نفسانی است وقتی دین بشود گزینشی نؤمن ببعض و نكفر ببعض باشد پس دیگر آن دین نیست یعنی آن ده درصدش هم كشك است گرچه حق است ولی كشك است چون با اهواء نفسانی مطابق است ما می‌پذیریم والا آن ده درصد را هم نمی‌پذیرفتیم.

 تلمیذ: مسأله هوای نفس را چگونه حل كنیم؟

 استاد: ببینید مساله اول این است كه انسان صادق باشد در نیتش، مهّم است نه اینكه از اول بیاید خودش را كاذب نشان بدهد واقعا بینه و بین‌اللَه خودش را صادق كند، صاف كند، پاك كند، آن وقت خدا خودش نشان می‌دهد خدا خودش حق را نشان می‌دهد نه اینكه از اول بیائیم یك حجابی قرار بدهیم از اوّل بیائیم در مقابل خدا موضع بگیریم مثل اینكه آمد بعد از جریان غدیر چه گفت؟ ﴿وَ إِذْ قالُوا اللَهمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَلِيمٍ﴾¹ در آن قضیه آن شخص خوب آمد حجاب قرار داد ما تو را قبول داریم تا اینجا امّا اگر بخواهی پسر عمویت را خلیفه بگذاری قبولت نداریم. خوب این كه حق نشد پس این از اول آمد موضع گرفت این كه فایده ندارد اگر پیغمبر را قبول داری تا آخرین حرف زمان حیاتش و تا احتضار را باید قبول كنی، این را كه نمی‌توانی بگویی كلام تو را دیروز قبول می‌كنم امّا امروز نمی‌كنم در آن مورد قبول می‌كنم در این مورد نمی‌كنم در آن واقع قبول می‌كنم در این نمی‌كنم خوب این همه برگشتش به خود است به خود و به نفسانیات انسان مساله برمی‌گردد.