جلسه ۶۰۲

 پس بنابراین همیشه در قضایای طبیعیه كه حكم رفته روی آن، این قضیه بخواهد در قالب تشریع در بیاید نه فقط در صرف علم عنایی حق، در علم عنایی حق مسائل زیادی داریم كه مشهود است امام زمان وقتی ظهور كند خیلی از احكام را می آورد و ما می گوییم عجب ما نمی دانستیم! حضرت همان دین جدش را آن طوری كه هست و واقع بیان می كند فرض كنید افراد از هم ارث می برند و بر اثر قوت و انتساب ایمانی می شود و این مسائل هست از نظر وضعیت احكام تغییر پیدا می كند و بر اساس یك مرتبه عالی تری از مرتبه ظاهری عرفی، احكام قرار می گیرد. یعنی فهم عرف از ارتباطات در زمان حضرت به نحوی بالا می رود كه دیگر این احكام فعلی پاسخ گوی برای آن فهم نیست. لذا حضرت بر طبق آن فهم احكام را می آورد، بر طبق آن فرهنگ احكام را می آورد و بر طبق آن بینش، بینشی كه الان اگر فردی بخواهد حرفی از آن بزند همه به او می خندند در آن زمان می آید، بر این بینش و بر این فرهنگ مسئله را مطرح می كند من باب مثال در زمانی كه حضرت می آید وضعیت ارتباط و بینش انسان به نحوی است كه اگر دست در جیب همدیگر نكند این را ضعف می دانند. الان این جور نیست الان دیدگاه های ما دیدگاه كثرت است، دیدگاه دنیا است دیدگاه های هوی و هوسهای مادی و دنیوی است الان این حكم را نمی گویند و لی در روایت از امام صادق علیه السلام داریم كه در زمان حضرت مؤمن می آید از جیب مومن پول برمی دارد و به او اطلاع نمی دهد كه من از جیب تو پول برمی دارم! یا از دكان به مقدار ضرورت جنس برمی دارد، دیگر دكان را خالی نمی كند. مثل الان كه انبار كنند كه می دانند فردا كم می شود، قانون دست خودمان است كم می كنیم، زیاد می كنیم شش ماه دیگر را چیزی را حذف می كنیم برمی داریم وقتی كه كم شد می دهد به بازار، در زمان حضرت انباركردن نیست، احتكار نیست، تكثر نیست، كثرت گرایی نیست به مقدار لازم مثلا نانوایی است دو تا نان برمی دارد، سه تا برنمی دارد می بیند كه الان برای امروز دو تا كافی است آن هم به دكان این می آید سبزی فروشی است یك كیلو سبزی می برد، یك من نمی برد كه چون هفته دیگر مهمان دارم سه من سبزی قرمه ببرد. فرهنگ مردم و روابط و بینش و بصیرت در زمان ظهور حضرت به مرتبه ای می رسد كه در آنجا داد و ستدهای فعلی و متداول پاسخگوی آن فرهنگ نیست برای خودشان نقص احساس می كنند، نقص در روابط، آن موقع حضرت می گوید اشكال ندارد درحالیكه الان باید اجازه بگیری، در بزنی و بدون اجازه نمی توانی برداری، الان طبق حكم امروز باید عمل شود صحبت در این است كه اینی كه الان واقع است و تشریع شده است كدام یك از این دو است؟ می توانی بگویی الان برای ما تشریع آن است؟ نه نمی توانی بگویی