تبیین دیدگاه مشاء درباره تشکیک در ماهیات

‌خلاصه در آن زمان همه جوان مى‌مانند و دیگر مسئله معلوم است! فرض کنید که حضرت عنایتى مى‌کنند، دوائى مى‌آورند، گیاهى یا چیزى به مردم مى‌دهند تا بخورند تا همۀ اینها جوان بمانند و مشکلات هم حل شود و طبعاً شما مى‌دانید که 98 درصد مشکلات به همین مسائل برمى‌گردد و دیگر طبعاً محاکم و محل اختلاف ـ اخیراً درآمده است، چه می‌گویند؟! حل اختلاف ـ و امثال‌ذلک هم کم‌کم منتفى مى‌شود و علىٰ‌کلّ‌حال اینها مسائل مهمى است! یااینکه بالأخره از این دود و گاز و چیزهایى که براى سلامتى انسان مضر است بساطش برچیده مى‌شود و کیفیت تغذیه‌ها همه عوض مى‌شود.

راه‌کار طب قدیم برای افزایش عمر

علىٰ‌کلّ‌حال خیلى مطالب هست که ما به آنها جهل داریم و خود اطباء هم می‌گویند و دربارۀ این مسئله در طب قدیم صحبت شده است که اگر انسان هر ماده‌ای را در موقع خاص نیاز بدن به بدن برساند [عمر بیشتری خواهد داشت]. در طب قدیم در وهلۀ اول بقاى عمر را بر آرامش اعصاب مى‌دانستند و می‌گفتند این مسئله در درجۀ اول اثر حیاتی نسبت به سلامتی و مرض دارد، در وهلۀ دوم اقتضاء و نیاز هر مزاج انسان نسبت به اکل و شرب او است. این دو قضیه اگر مراعات شود عمر بشر حدى ندارد و این اصلاً مبناى طب قدیم بود و مى‌گفتند که حداقل حداقل مسئلۀ عمر، باید چهارصد سال باشد و بیشتر هم که [مطلوب است] و بر همین اساس است آنهایى که عمر مى‌کردند.

کیفیت نامناسب اکل انسان فی زماننا هذا

الآن که اصلاً به‌طورکلى همه چیز به هر نحوى تغییر کرده است و با این وضع و اوضاع معلوم نیست که چه خواهد شد! خواب شب‌ها ساعت یک نصف شب! از آن‌طرف‌ صبح نیم‌ ساعت یا یک‌ ساعت بعد از آفتاب [بیدار می‌شوند]! نه خواب معلوم شد و نه غذایی! شب که نباید چیزى خورد، مى‌خورند و آن‌وقت صبح که مهم است، بیدار مى‌شوند و سرکار مى‌روند و انگارنه‌انگار! نه چایى می‌خورند نه چیزى و اصلاً به‌طورکلی کل سیستم بدن تغییر کرده است، سیستم تغذیه و آرامش و مقدار فعالیت عوض شده است.