
بررسی تشکیک در ذات و ذاتیات از دیدگاه اشراقیون
تحلیل تفاوت میان اشتداد ذاتی و عوارض خارجی در فلسفه
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دیدگاه اشراقیون پیرامون مسئله تشکیک در ذات و ذاتیات میپردازند. بحث اصلی بر سر این است که آیا اختلاف میان دو فرد از یک حقیقت واحد، مانند دو سیاهی، ناشی از عوارض خارجی است یا اینکه خودِ ذات و ذاتیات دارای مراتب اشتداد و ضعف هستند. استاد با بررسی ادله اشراقیون و پاسخهای مشائین، به نقد دیدگاه مشائین میپردازند که اختلاف را صرفاً به معروضِ مبدأ اشتقاق نسبت میدهند. در ادامه، تفاوت میان کثرت مادی و اشتداد وجودی تبیین شده و جایگاه این مباحث در فلسفه و عرفان نظری روشن میشود. در پایان، با اشاره به حقیقت وحی و تفاوت آن با مکاشفات صوری، بر این نکته تأکید میشود که اشتداد وجودی، امری فراتر از عوارض ظاهری بوده و به قرب و بُعد نسبت به حقیقت مجرد بازمیگردد.
بررسی تشکیک در ذات و ذاتیات از دیدگاه اشراقیون
8در بعضی از افراد هم دیده شده است برای ما هم ...، البته نه به این شکل و مطلب ولی در خیلی مراتب پایین دیده شده است و اگر بخواهیم تشبیه بکنیم گاهی اوقات میشود برای انسان یک حالت شعفی پیدا میشود که آن حالت شعف را نمیتواند در صورتی بیان کند و نمیتواند آن حالت را در تصویری بیابد. آیا آن حالت شعف مربوط به خوردن غذا است؟! میبیند اصلاً خوردن غذا مسخره است. آیا آن مربوط به دیدن یک جمال است؟! میگوید که اصلاً این چیزها درقبال او به گرد او هم نمیرسد. آیا این مربوط به اکتساب یک علمی است؟! میبیند اصلاً این باز ارتباط ندارد. خب برای خیلی از افراد پیدا میشود که نقل و بیان میکنند که یک حالتی برای آنها هست که اصلاً انسان نمیتواند آن حالت را بیان بکند که این انبساط چه علتی داشته و مسبب او چه بوده است؟ آن انبساط را نمیتواند در علل ظاهری و خارجی فحص کند و بیابد. یک مقداری از همان اتصال به مبدأ وحی است خیلی کم خیلی کم!
بیان معانی مختلفه برای آیۀ ﴿مِمَّا رَزَقنَٰهُم يُنفِقُونَ﴾
همینطور هم دیده شده است و هست و اشخاص و افراد نقل میکنند که وقتی که برای آنها حالاتی پیدا میشود که این حالت در قالب لفظ و معنا نمیآید. احساس اینکه یک حقیقتی بر وجود آنها اضافه شده است این احساس هست اما آن حقیقت چه رنگ دارد؟ میبینند رنگ ندارد. آن حقیقت چه صورتی دارد؟ اصلاً نمیتواند صورت را بیان کند ولی احساس اینکه یک مطلبی به نفس او بهواسطۀ ذکر و قرآن اضافه شده است. بیشتر در حالت خواندن قرائت قرآن این قضیه برای انسان پیدا میشود و همینطور در حالت ذکر یونسیه بزرگان نقل میکنند میگویند که برای این هست. یکی در موقع قرائت قرآن و یکی هم در مورد ذکر که این حالتی که پیدا میشود در آن حالت شخص میبیند که آن معنای آیه که تابهحال برای او مجهول بود الآن این معنا روشن شد! خود آن حالی که برای او پیدا میشود آن حال با این معنای آیه دوتا است.
