نقد رویکرد قشری در مواجهه با معارف و عرفان

و از مولا تعبیر به دوست کرده است. خب جان من دو خط پایین‌ترش را بخوان! کلّش را بخوان که مولا را چه معنا کرده است:

این چیزهایی که آمده گفته، آیا برای دوست است؟! برای همین دوست ننه‌قمر، زید، دخترعمه، دخترخاله‌ و پسرخاله‌ است که آمده دوست را این‌طوری معنا کرده است؟! آن‌وقت ببینید چقدر این مطالب ممکن است اثر سوء داشته باشد و آبروی مرجعیت را زیر سؤال ببرد و موقعیت مرجعیت باعث مسخرۀ مردم بشود و باعث استهزاء طبقۀ چیز بشود همان‌طور که من می‌بینم که دست می‌اندازند و... خودم در جریان هستم. خب چرا باید این‌طور صحبت کنند؟! این غلط است و صحیح نیست! اگر ما در تشیّع یکی از این آقایان شک داشته باشیم یک در میلیارد در تشیّع مولانا شک نداریم! چنین مطالبی راجع به امیرالمؤمنین علیه‌السّلام گفته است:

بازگو ای باز عرش خوش‌شکار *** تا چه دیدی این زمان از روزگار²

* * *

راز بگشا ای علی مرتضی *** ای پس از سوء القضا حسن القضا³

مگر سنّی می‌آید یک هم‌چنین حرفی بزند؟! کدام سنّی تابه‌حال آمده از خلافت ابوبکر و عمر و عثمان تعبیر به سوء القضاء کرده‌ است؟! مگر ما مجبوریم که عناد را تا آنجایی پیش ببریم که خلاصه مورد مسخره و استهزاء مردم قرار بگیریم؟! راجع به چیزی که نمی‌دانیم و خبر نداریم صحبت نکنیم.

شعر مرحوم شیخ بهائی در وصف مولانا و مثنوی

وقتی شیخ بهائی می‌گوید:

شیخ بهائی نمی‌فهمید؟! اینها را نخوانده است؟! این را شما می‌فهمید؟! شیخ بهائی و امثال او که افتخار تشیّع است نمی‌فهمیدند؟! خیلی تعجب است واقعاً خیلی تعجب است که الآن سر قضیۀ بوعلی، دنیا دارد این بوعلی را به‌سمت خودش می‌کشد، این به‌سمت خودش، آن به‌سمت خودش می‌کشد؛ ایرانی‌ها می‌گویند: برای ماست! افغانی‌ها می‌گویند: برای ماست! یک سندی درآمده که تاجیکی‌ها می‌گویند: برای ماست! که آنها می‌گویند مال ماست. عرب‌ها هم که می‌گویند: یک وقتی حکومت عثمانی و اینها جزء همین‌‌ها بوده و آنها هم می‌گویند که اصلاً برای ما بوده است! نسبت به فارابی هم همین‌طور است. نسبت به سید جمال‌الدین اسدآبادی که اصلاً معلوم نیست اصل و نسبش کیست دعواست! افغانی‌ها می‌گویند: برای ماست! ایرانی‌ها می‌گویند: برای ماست. چرا؟! به‌خاطر اینکه مبارزه کرده درحالی‌که افکار انحرافی داشت. الآن مفاخر را هرکدام دارند به‌سمت خودشان می‌کشند آن‌وقت‌ ما در اینجا صاف‌صاف داریم به‌خاطر خامی‌های و نسنجیدگی‌های خودمان یکی‌یکی اصلاً اینها را طرد می‌کنیم و از اسلام و تشیّع بیرون می‌کنیم! خب چه چیزی گیر ما می‌آید؟!