وحدت و حیات در حقیقت وجود

بعضی‌ها هستند خوابی می‌بینند، کسی به آنها می‌گوید، بلند می‌شوند می‌روند بیرون خیمه می‌زنند! من در احوالات بعضی‌ها خواندم که همین اواخر هم فوت کردند که وقتی که خوابی دیدند رفته بودند در بیابان خیمه زده بودند! بدبخت بنشین در خانه‌ات! چرا می‌روی خیمه می‌زنی؟! خیمه زدن و عبادت کردن ندارد! برو بنشین در خانه‌ات کارهایی که می‌کنی را بکن، برو سبزی بخر، سیب‌زمینی بخر، گوجه‌فرنگی بخر، برای زن و بچه‌ات گوشت بخر، در ضمن کارهای دیگرت را هم بکن؛ درس داری برو درست را بخوان، اشتغال داری برو اشتغالت را بکن، این بازی‌ها چیست؟! آدم بلند شود این کارها را بکند! یک عمری سر مردم را کلاه گذاشتی و به یک نحو دیگری با مردم برخورد کردی و هزار نوع مسخره‌بازی در کار خدا و خلق و اینها درآوردی حالا یک خوابی دیدی یا یک کسی برایت خواب دیده حالا بلند شدی خیمه زدی که حالا چه بشود؟! بروی آنجا خودت را آماده کنی؟! بنشین سر جایت! ملائکه گول این حرف‌ها را نمی‌خورند و این بازی‌ها هم نمی‌تواند آنها را به بازی وا دارد.

علیٰ‌کلّ‌حال انسان باید راه خودش را برود، تکلیف خودش را انجام بدهد و هر اشتغالی که دارد باید انجام بدهد. الآن به شما بگویند که آقا فردا می‌خواهی بمیری، خب می‌خواهیم بمیریم. حالا که می‌خواهیم بمیریم باید امشب بروم بالای کوه خضر بخوابم؟! بلند شو برو به خانه‌ات، پیش زن و بچه‌ات، حمام هم برو و خوب جبران ما فات و ما یأتی را بکن! خیلی خوب کارهایت را بکن و اگر قرار است از بچه‌ات درسی بپرسی برو درسش را بپرس، اگر قرار است که کاری را تصحیح بکنی برو کارت را انجام بده طبق [روال] عادی وظیفه‌ات را انجام بده هروقت هم ملک‌الموت آمد بگو که بسم الله! این مسیرها همه تخیلات است، اینها همه تصورات است که ما یک تصور دیگری داریم.