
امکان ذاتی و استعدادی در نظام هستی
تحلیل جایگاه علل مادی و اراده الهی در تحقق حوادث
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق تفاوت میان امکان ذاتی و امکان استعدادی در فلسفه اسلامی میپردازند. بحث با تعریف امکان ذاتی به عنوان ویژگی مشترک تمام ماهیات آغاز شده و سپس امکان استعدادی به عنوان ظرفیت اشیاء برای تغییر و پذیرش صورتهای جدید در بستر ماده معرفی میشود. در ادامه، ضرورت وجود سلسله علل مادی و شرایط زمانی برای تحقق حوادث بررسی شده و نقش ماده به عنوان محل پذیرش این تحولات تبیین میگردد. بخش پایانی سخنرانی به تحلیل نحوه تحقق معجزات و تصرفات اولیای الهی اختصاص دارد؛ جایی که استاد با تأکید بر اینکه اراده ولیّ خدا نیز بخشی از نظام دقیق هستی است، توضیح میدهند که چگونه معجزات بدون نقض نظام علیت، از طریق احاطه بر اسباب و مسببات محقق میشوند. این بحث در نهایت به درک عمیقتری از پیوند میان اراده الهی، اختیار انسان و نظام تکوین منجر میشود.
امکان ذاتی و استعدادی در نظام هستی
7علیٰکلّحال از نقطهنظر فلسفی مسئله را بررسی میکنیم و از نظر شهود مطلب فرق میکند.
تلمیذ: آیا میتوانیم بگوییم که همین ردّالشمس یا شقّالقمر هم جزو نظام بوده است؟
استاد: همه چیز جزو نظام است. مگر چیزی خارج از نظام هست؟! تبدیل پرده به شیر و ناقۀ صالح هم جزو نظام است. چه چیزی جزو نظام نیست؟ هرچه که در این عالم وجود تا قیامت و بعد قیامت هم هست همه جزو نظام است. ارادۀ امیرالمؤمنین هم جزو نظام است. چه چیزی جزو نظام نیست؟! نمیتوانیم تفکیک قائل شویم.
تلمیذ: آیا امیرالمؤمنین در واقع تصرف به معنای اختلاف آن جهت ...
استاد: خلافی وجود ندارد. وقتی بگوییم که هر چیزی که اصلاً در عالم وجود تحقق پیدا میکند [جزو نظام است] دیگر خلاف یعنی چه؟ خلاف نیست. امیرالمؤمنین علیهالسّلام این کار را کرده و در خود نظام کرات این بوده که یک موقع بایستند اینهم جزو آن بوده است. چه کسی آنها را نگه دارد؟! امیرالمؤمنین. همۀ اینها جزو نظام است و یک سر سوزنی خارج از نظام نیست.
اللهم صل علی محمد و آل محمد
