
بررسی شبهه وجوب وجود زمان
تحلیل نسبت میان عدمهای زمانی و واجبالوجود بالذات
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به بررسی یکی از شبهات مشهور فلسفی پیرامون ماهیت زمان و نسبت آن با واجبالوجود میپردازند. بحث با این پرسش آغاز میشود که اگر عدم سابق و لاحق بر زمان ممتنع است، آیا این به معنای واجبالوجود بودن زمان است؟ استاد با تبیین دقیق تفاوت میان واجبالوجود بالذات و ماهیت زمان، به نقد پاسخهای رایج حکما در این زمینه میپردازند. در ادامه، سیر استدلالها به سمت تحلیل «عدمهای مقید و اطلاقی» و چالشهای ناشی از آن در اثبات نیاز یا بینیازی زمان به علت سوق مییابد. در نهایت، ایشان با رد برخی تکلفات در پاسخ به این شبهه، بر لزوم تفکیک میان مفهوم عدم و ماهیت خارجی آن تأکید کرده و نشان میدهند که چگونه فرض وجود خارجی زمان با اوصاف مذکور، میتواند به نتایج نادرستی در باب واجبالوجود منجر شود.
بررسی شبهه وجوب وجود زمان
9تلمیذ: این حدوث تجلل در عالم خلق متصل است یا منفصل است؟ یعنی آنبهآن خلق جدید میشود؟ آنی که برای ما ملموس و قابل ادراک نیست. حتی اگر برای زمان وجود خارجی درنظر بگیریم باز مسبوق به عدم میشود. در فیزیک هم هست که یک چند میلیاردم ثانیه را میگویند قائل به زمان ...
استاد: نه، همان چند میلیاردم را تقسیم به چند میلیارد دیگر هم بکنید این اصلاً معنا ندارد. بالأخره شما هر نقطۀ فرضی را ـ بالاتر از این که نمیشود، نه نقطۀ زمانی، نقطۀ زمانی که کار خیلی خراب میشود ـ در زمان تصور کنید آیا آن نقطه جزء قبل است یا بعد است؟ یااینکه نه، یک واحد سیال است. واحد سیالی است که متصل به یکدیگر است نهاینکه او خلق و معدوم میشود و بعد یک خلق جدیدی میآید. خلق جدید بهدنبال اوّلی و این برای خلق جدید علت میشود و آنهم برای خلق بعد علت میشود و آنهم علت میشود همۀ اینها سلسله تسلسل وجود دارد بهنحویکه نمیتوانید یک حلقۀ مفقودهای در آنجا پیدا کنید و این مسئله که بخواهید یک نقطۀ فیزیکی در خارج فرض کنید که اصلاً مستحیل است.
تلمیذ: ... پس متصل است؟
استاد: بله، منتها خلق پشت یکدیگر است. البته یک مسئله به حرکت جوهری و اینها هست و یک نظرات دیگری هم هست. نسبت به این صحبت نکردیم؟ راجع به زمان که یادم هست صحبت نکردیم حالا هم بحث زمان و هم مکان إنشاءالله در اسفار میآید.
أللهم صلّ علی محمّد و آل محمّد
