تبیین حقیقت توحید افعالی و بطلان غیر

در کتاب روح مجرد دارد که توجه سالک فقط باید به توحید باشد و از هرچه غیر از توحید است در هر ظهور و مظهری و در هر کثرتی باید در آنجا اجتناب کند،¹ راجع به پرداختن به بعضی از اوراد، اذکار، طلسمات، مثلثات، مربعات و همین علوم عجیبه و غریبه و اینها آن عبارتی که در آنجا هست همین عبارة أُخرای ﴿وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ ٱلۡبَٰطِلُ﴾ است یعنی هرچه که ذهن و فکر انسان را از آن جنبۀ توحیدی بخواهد تنازل دهد و دنبال راه‌ها و دنبال استفاده و اتکاء بر این طرق بخواهد برود خلاصه این خسران و باختن این حقیقت توحیدی است که انسان آن را کم گذاشته است و آن اصل را رها کردن است و به‌دنبال راه‌های دیگری برای رفع حوائج و برآوردن حاجت‌ها و مشکلات را درنظر گرفتن است و فرقی نمی‌کند حالا هرچه می‌خواهد باشد. ﴿وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ ٱلۡبَٰطِلُ﴾ در هر مرتبه و در هر موقعیت صدق می‌کند و این مرام و مکتب مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی‌ علیه ـ بود که همان دنبالۀ مکتب مرحوم آخوند ملاحسینقلی و اینها هست، تمام اینها بر این اساس [توحید] بود و در اینها هیچ نوع پرداختن به این مسائل نمی‌بینیم درحالی‌که در سایر [مکاتب] این مطالب دیده می‌شود و استحکام راه و اتقان طریق متوقف بر همین کیفیت سلوک و کیفیت بیان در اینجاها دارد.

أللهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد