سیره عملی و اخلاقی مرحوم علامه طهرانی

درس دویست و پنجاه و هفتم

لزوم تبعیت از سیرۀ علمی و عملی مرحوم حضرت علامه طهرانی رضوان اللَه تعالی علیه

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

آن‌طور که در یادم هست دعای کمیل و مناجات شعبانیه و جوشن می‌خواندند حالا همه‌اش را نه، یک مقداری را می‌خواندند و بعد هم آن کنار یک آبدارخانه بود و نان، پنیر، شیر و چای هم [آماده] بود و هر کسی گرسنه‌اش می‌شد و زیاد انرژی [ازدست می‌داد] می‌رفت تجدید قوا می‌کرد و می‌آمد. اتاق هم کنار بود و هر کسی خوابش می‌گرفت یک نیم ساعتی می‌رفت و یک چرتی می‌زد و دوباره می‌آمد.

تلمیذ: کلاً احیاء که می‌گویند، یکی دو ساعت خوابیدن با آن منافات دارد؟ 

استاد: نه‌خیر، خیلی کم ...

تلمیذ: در بعضی جاها دیدم که می‌گویند: [کسی که] احیاء می‌گیرد اول شب می‌خوابد و بعد زود بلند می‌شود، می‌خواستم ببینم این منافات ندارد؟

استاد: نه‌خیر [منافات ندارد]. یکی شب نیمه است و یکی شب بیست و هفتم رجب است و یکی شب بیست و هفتم ماه رمضان است غیر از آن سه شب [قدر] اینها را هم احیاء می‌گرفتند.

تلمیذ: لیلةالرغائب را نمی‌گرفتند؟

استاد: نه. اتفاقاً امشب زیارت امام حسین علیه‌السّلام هم دارد.

تلمیذ: شب بیست و هفتم چه خصوصیتی دارد؟ آن شب را شب قدر می‌دانیم؟

استاد: بله.

تلمیذ: در احادیث ما هست که احتمالاً شب قدر باشد.

توصیۀ مرحوم علامه طهرانی راجع به احیاء دهۀ آخر ماه رمضان

استاد: بله، به‌طورکلی اصلاً دهۀ آخر ماه رمضان خصوصیات و نزولاتش با دو دهۀ قبل فرق می‌کند. من یادم هست که مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالیٰ علیه ـ کل دهه را شب خیلی کم ‌می‌خوابیدند و یکی دو ساعت ‌بیشتر نمی‌خوابیدند و خودشان به شاگردانشان هم توصیه می‌کردند که دهۀ سوم را خیلی مهم بدانند و گویا این دو دهه مقدمۀ برای دهۀ سوم است. نسبت به شب بیست و سوم که ایشان به‌طور قطع می‌گفتند: شب قدر است و شب بیست و هفتم هم شاید از باب متمم جعل که خلاصه اگر شب بیست و سوم کم و کسری بود، بیست و هفتم تدارک می‌شود. دهۀ آخر شب‌های فردش غسل دارد.