پاسخ به اشکالات امتناع امکان بالغیر

على‌أی‌حال این مطلب در استفادۀ انسان از مسائل علمى خیلى مهم است! بسیار مهم است که انسان در استفادۀ از مطالب علمى در ارتباط با بزرگان به چه نحو با آنها برخورد کند! آیا به نحوى که موجب تعییب و تعییر آنها بشود یا اینکه نه، این موجب تعییب و تعییر نباشد. این در روح طلبه خیلى مؤثر است، در نفس طلبه خیلى تأثیر دارد. کسانى که از اول با یک فرد با دید منتقدانه برخورد مى‌کنند و اصلاً نفهمیده [انتقاد می‌کنند این صحیح نیست.] اصلاً گاهى‌اوقات مى‌شود که انسان با کسى صحبت مى‌کند و هنوز خبر تمام نشده، مبتدا را گفته و هنوز خبر تمام نشده دارد انتقاد مى‌کند! خب بگذار خبرش را بگویم!

یک‌وقت پیش یک بنده خدایى رفتم گفتم که فلان کس از دوستان ما ... ، گفت: تو این‌قدر خودت را پایین آوردى پایین آوردى که فلان شدى! هنوز قبل از اینکه من بگویم که این منظورش چه بوده و آیا مى‌خواسته با این‌ کلام خودش او را تعییر کند یا اینکه با این کلامش مى‌خواسته مرا مدح کند [این‌طور کرد!] آخر دو مطلب است: یک‌وقت عبارت ناظر به تعییر دیگرى است و یک‌وقت عبارت ناظر به او نیست و یک‌وقت مدح است. هنوز نشنیده یک‌دفعه گفت: غلط کرده این کار را کرده، فلان کرده، چه‌کار کرده! من گفتم: من هنوز صحبتم تمام نشده است! آخر رسم محاوره این نیست! شما در بازار بروید و یک‌قدرى ببینید مردم چطور صحبت مى‌کنند! آخر بعید است از یک شخص که این‌قدر سریع الاجابه باشد!! بگذار من حرفم تمام بشود، اگر کلام او ناظر به انتقاد شماست انتقاد کن! آن‌وقت وقتى گفتم: منظورش این بود خیلى منفعل شد! این صحیح نیست! این درست نیست که انسان [این‌طور باشد!] و خلاصه خیلى خطراتى را به‌وجود مى‌آورد و خیلى مسائلی را به‌وجود مى‌آورد. درهرصورت این مطلبى بود که معترضه عرض شد.

جواب بعض الاماجد به اشکال و اینکه امکان یعنی سلب تفصیلی