جلسه ۱۶۴
431است این وجودى كه آمده و به صورت علم خودش را نشان داده، با آن وجودى كه آمده خود را بر صورت قدرت نشان داده كه فرق نمىكند یك وجود آمده. یك وجود آمده در این جا بصورت علم، علم را در خارج محقق كرده. یك وجود آمده بصورت قدرت یك وجود آمده بصورت قدرت، یك وجود آمده بصورت غضب. آن حالت غضبى كه شما مىبینید در یك امر آن حالت با آن حالت علم تفاوت مىكند با حالت آن قدرت تفاوت دارد. با حالت خنده طبعا در تضاد است و در خفا است ولى حقیقتش حقیقت واحد است یا حقیقتش هم متعدد است، چند تا وجود داریم؟
سؤال: همان آنها را مىخواهیم یكى بكنیم ولى نداریم وجود مطلق
جواب: حالا ما مىخواهیم ببینیم یكى مىشود یا نمىشود. این وجودى كه آمده عین او شده و خود را نشان داده است. آیا در خارج، مىتوانیم بگوییم این كه علم عین این قدرت است یعنى در حسابرسى در خارج ما مىتوانیم بگوییم علم این زید الان عین این ضحك است پس بنابر این غضب او عین آن خنده است پس به جاى این كه او توى گوش شما مىزند شما یك ماچش هم بكنید بگویید كه من فرض مىكنم كه یك خنده اى به من كردى این چكى كه توى گوش من زدى به حساب خنده بردارم نه آقا شما برمىدارید یك لگد هم در آن جایش مىزنید. این براى چیست؟ این بخاطر این است كه حسابها در خارج شما نمىآیید با هم خلط كنید. حالت غضب با حالت ضحك دو تا است. حالت قهر با حالت لطف دو تاست. در خارج یعنى در ظهور خارجى اما پس پرده را كه بخواهید نگاه كنید مىبینید این قهر و آن لطف هر دو یك منشا دارد هر دو یك خمیر مایه دارد. از این خمیر آمده اند در این قالب ریخته اند گرد شده از همین خمیر آمدهاند در این قالب ریخته اند مربع شده خمیر واحد است مربع و دایره در این جا درست شده به واسطه آن تعین. بنأًبراین (دوباره وقت امروز گذشت) بنأً على هذا آن وجودى كه

