جلسه ۱۴۵

بنابراین این موجودى كه الآن در خارج هست خودش اقتضاى این تعیّن را من حیث هى هى یا من حیث هو هو نكرده است. یعنی خود این قالب و خود این كتابى كه الآن 300 گرم وزن دارد و ما به صورت جسم مشاهده مى‌كنیم، خود این تعیّن نیامده خود را بسازد؛ همان‌طورى كه استغناى ذاتى وجود مقتضى است كه خودش روى پایش بایستد. این تعین از ناحیۀ غیر در خارج محقق شده است كه آن غیر عبارت از همان تشخص اولى است. یك تشخص اولى را درست كردیم، و بر پایۀ آن تشخص اولى، تشخصات دیگر را بار كردیم. اول آمدیم و یك قالب آجر درست كردیم و آن قالب آجر را سرمایه و مادۀ اصلی براى بنا قرار دادیم. آن آجر باید درست شود، شما همین‌طوری با خاك نمى‌توانید یك ساختمانى را بسازید مگر اینكه این خاك را تبدیل به آجر كنید. حالا اسم این آجر را از باب تشبیه مقربیت، صرف الوجود گذاشتیم. حالا این آجر که اسمش صرف الوجود است مى‌آید و بناهاى مختلفة الأشكالى را براى ما درست مى‌كند. بنایى را به‌صورت یك طبقه و دو طبقه درست مى‌كند، نقشه‌اش این‌طور است، نقشه‌اش آن‌طور است. تمام این بناها از این آجری است كه‌ این آجر اصل الوجود براى این بنا است و حقیقة الوجود این بنا است.

پس در اینجا ما دو تعیّن داریم: تعین اول تعینى است كه مایۀ بنا را محقق مى‌كند و این عبارت از آجرى است كه خاك را با آب مخلوط كردیم و در كوره نهادیم و تبدیل به این موجود خاص شده است، تعین دوم عبارت از شكل‌گیرى و شكل پذیرى این آجر به اشكال مختلفه است كه شما از این آجر، منزل، دیوار، مخزن، پل درست مى‌كنید. پل‌هاى سابق پل‌هاى آجرى بود. اینها براى شكل‌گیرى دوم است. حالا فرض را از باب مقرّبیت بر این می‌گذاریم که این آجر اول فى‌حد‌نفسه و من حیث هو هو تعین پیدا كرده است، ولى این پلى را كه بعد درست مى‌كنیم این پل به‌واسطۀ چیده شدن آجرها در كنار هم درست شده است. خود پل همین‌طور یك‌دفعه كه درست نشده است؛ یعنى اقتضاى پل این نیست كه چون آجر هست پل هم باید باشد. نه، لعلّ اینكه آجر هست و پل نیست. این‌طور نیست که چون آجر هست پس باید بنا و ساختمان هم باشد. نه‌خیر، شما آجر را در كنارى مى‌ریزید و اگر ده سال هم بماند تبدیل به ساختمان نمى‌شود باید بنّا بیاید و آن را درست بكند.