مرتب سازی:
جلسه ۱۳۱
47حسین (ع) فرزند رسول خداست، چون امام است، چون موجب قطع یك حیات است، چون موجب رفع بركات است، این عناوین جنبه حسن و قبح به عمل خارجى مىدهد حالا اگر كسى واقعاً برایش تبدّل موضوع بشود امام را خیال بكند كه یك آدم نعوذ بالله شخص مهدور الدمى است و به قصد قربت بیاید سر امام را ببرد مثلًا فرض كنید كه امام در میان شب یك جایى مىرود این خیال مىكند كه یك سارقى آمده است و براى دفع سرقت چون خانهاش را چند شب دزد زده خیال مىكند امشب هم آمده این هم تیر و كمان بر مىدارد سارق را بزند حالا نگو امام داشته از كنار خانه این رد مىشده است اتفاقاً تیر به امام مىخورد حالا این را مواخذهاش مىكنند، عقابش مىكنند نه، حتى به او هم مىگویند بارك الله این قدر جرأت داشتى، از بیتت دفاع كردى، از مالت دفاع كردى كار خوبى هم انجام دادهاى
سؤال: داستانى نقل مىكنند كه ملاهادى سبزوارى یك شخصى را كشته بود و خودش متوجه نبوده است ملا هادى گفته بود بزرگى مىگفت اگر نفست پاك بود در خارج این عمل از تو صادر نمىشد این حرف درستى نباید باشد؟
جواب: نه، اولًا این حرف نمىشود درست باشد، ثانیاً: خبائث باطن هم یك مطلبى است كه شاید ما نتوانیم ا این طور بپذیریم كه تمام اشیاء بر این منوال هست خیلى از اوقات است بر اساس اشتباه؛ صرفاً یك اشتباه و یك خطا است كه موجب این مسائل خواهد شد وقتى كه ما قانون عقلى را در یك مورد سارى و جارى بدانیم دیگر آن قانون عقلى قابل سریان و جریان در همه جا است. ـ حَكمُ الأمثَال فى مَا یجُوزُ وَ فِى مَا لا یجُوز وَاحِدٌ ـ اگر خطا در یك مورد باشد و بر اساس خطا؛ در امر بسیطى، بدون اختیارِ یك شخص امرى در خارج تحّقق پیدا بكند شما آن خطا را در افعال دیگر و در موارد دیگر گسترش بدهید این جوابى است كه به واسطه این جواب ما مىتوانیم جواب بدهیم.