جلسه ۱۲۹
6سؤال: ما سه چیز داریم، ماهیت داریم، وجود داریم، انتساب داریم، نسبت دادن وجود به ماهیت این امكان به
جواب: خب امكان به ربط مىخورد، امكان به نسبت مىخورد، ما قبلًا گفتیم كه جهات ثلاث كه ما وجوب و امكان وامتناع باشد به ربط و نسبت بین موضوع و محمول مىخورد.
سؤال: به خود وجود نمىخورد؟
جواب: به وجود نمىخورد نه، به انتساب وجود به ماهیت مىخورد پس بنابراین این وجود است كه در اینجا حامل براى اتّصاف به امكان یا امتناع ضرورت است، اگر شما شریك البارى را تصوّر كنید نفس شریك البارى خود شریك البارى خودش فى حدّ نفسه اقتضاى امتناع نمىكند نفس شریك البارى. ما الان شریك البارى را تصوّر مىكنیم یك كسى مثل خدا باشد چه اشكالى دارد اما وقتى كه ما این شریك البارى را در خارج مىخواهیم پیاده بكنیم مىگوییم شریك البارى در خارج هست. اینكه هست را مىآوریم كار را خراب مىكند وجود شریك البارى براى شریك البارى مىشود ممتنع. پس خود شریك البارى امتناع بر نمىدارد خود شریك البارى یك ماهیتى است مثل ماهیتهاى دیگر، دیگر ساعت شد یك مطالب مفیدى در این بحثهاى امروز و فردا و پس فردا هست كه حالا یك مقدارى هم طول بكشد خیلى

