تبیین معنای دقیق وجود لابشرط مقسمی

اصطلاحات درس

لا بشرط مقسمی بودن وجود: مفهومی فلسفی که به وجودی اشاره دارد که بسیط و واحد است، بدون آنکه به اقسام و تقسیمات متعارف تحقّق یابد، یعنی وجودی که به‌هیچ‌وجه قابل تقیسم و تعین در قالب‌های متفاوت نیست و همه اقسام، تجلیات یا مظاهر آن وجود بسیط‌اند.

تعیّن ذات: وضع و تعیین ماهیت ذاتی موجود، به گونه‌ای که ذات در مقام وجود مشخص و محدود شود، به‌خصوص در نسبت با صفات و اسماء که به ذات تعین و تمایز می‌دهند.

عالم عماء ربانی: مرتبه‌ای از عوالم ماورایی که حالت تاریکی و نهان بودن ذات الهی را به عنوان مرحله‌ای از درک حقیقت نشان می‌دهد، جایی که ذات به‌دلیل عدم تعین و محدودیت برای فهم عادی قابل درک نیست.

مقام هوهویت: مرتبه‌ای از وجود که در آن وجود به صورت مطلق و بلاشرط و مقسم تحقّق دارد، یعنی همان مرتبه وجود بسیط و غیرمجزا که فراتر از تعینات و تمایزات است.

اقسام وجود: تجلیات مختلف و متعددی از وجود که هر کدام به نحوی محدود و معین هستند و نسبت به وجود کلی و بسیط تقسیم شده‌اند.

عینیّت: تحقّق و ظهور وجود به صورت محسوس یا قابل ادراک در قالب‌های مختلف و متعدد.

وجود مفهومی: معنای وجود که به صورت تصوری ذهنی و مفهومی درک می‌شود و شامل کلیت و مجموعه تعاریف، تعینات و مظاهر وجود است.

حقیقت وجود: آن واقعیت اصلی و بنیادین که موجب وجود و ظهور هر شیء می‌شود و از عدم به وجود شدن منتقل می‌کند.

شرطیت مقسمی بودن: وضعیتی که وجود را به صورت ترکیبی و مرکب می‌داند، به گونه‌ای که وجود خود تقسیم و شرط‌بندی شده باشد.

کلی طبیعی: کلیتی که در عین کل بودن، وجود عینی و طبیعی دارد و به عنوان کلی که عوارض و اقسام آن در تعریف لحاظ نمی‌شود، شناخته می‌شود.

حد وجود: تعریف و رسم ذاتی که شیء بر اساس آن حد و تعیّنات خاص خود را دارد و به این وسیله قابل شناخت و تمییز است.