معنا و اقسام تشکیک در وجود

انبساط وجود: سیر نزولی حقیقت واحد وجود به‌سوی مراتب کثرت، به‌گونه‌ای که آن حقیقت بسیط، در مظاهر مختلف تنزل می‌یابد.

عین ثابت: تعیّن علمی اشیاء در علم الهی پیش از تحقق خارجی آن‌ها، که نوعی نحوه وجود پیشینی و علمی برای ممکنات است.

فنا در حق: نابودی تعیّنات فردی و استقلالی موجود در برابر ذات حق، به‌نحوی که موجود جز تجلّی و ظهور او نباشد.

مقام اجمال: مرتبه‌ای از علم یا وجود که در آن کثرت به‌طور غیرمتمایز و بسیط حضور دارد، پیش از تفصیل و تعیّن خارجی.

کشف تفصیلی: مرتبه‌ای از ظهور که در آن کثرات به‌طور مشخص و جدا از هم تجلی می‌کنند و تعیّن می‌یابند.

ظلّیت وجودی: نسبت تبعی و وابسته مراتب پایین وجود به مرتبه اعلی، به‌گونه‌ای که وجود آن‌ها سایه و تجلی مرتبه بالاتر تلقی می‌شود.

علم حضوری: نوعی علم که میان عالم و معلوم هیچ واسطه‌ای نیست و عین وجود معلوم نزد عالم حاضر است.

علم حصولی: علم با واسطه صورت ذهنی و مفاهیم، که در آن شیء خارجی با یک تصویر ذهنی درک می‌شود.

ادراک شهودی: نوعی دریافت باطنی و حضوری از حقیقت اشیاء بدون واسطه مفاهیم یا استدلالات عقلی.

انصراف وجودی: نوعی برگشت باطنی از مراتب نازل‌تر به مراتب بالاتر، به‌گونه‌ای که توجه انسان از مظاهر به حقیقت مطلق معطوف می‌گردد.