مسئلۀ اعیان ثابته

11. علیّت و معلولیّت: رابطه بین اسماء و صفات الهی به‌عنوان علل و مظاهر جزئیه به‌عنوان معلول‌ها. بنیاد بحث در نحوه ارتباط بین مراتب وجودی و تأثیر متقابل آنها.

12. کثرت مفهومی: تعدد معانی و مفاهیم در ذات که موجب کثرت مصداقی می‌شود و در ذات ترکیب و خلط ایجاد می‌کند.

13. کثرت مصداقی: تعدد و تکثر وجودات و مصادیق که ناشی از کثرت مفهومی است و منجر به ترکیب در ذات می‌گردد.

14. وحدت سریانی وجود: نظریه‌ای که وحدت ذات را به گونه‌ای مطرح می‌کند که تفاوت و تعیّنات در مراتب پایین‌تر واقع می‌شود.

15. اسماء کلّی طبیعی: اسامی‌ای که به طور ذاتی کلی هستند و مصداق خارجی کلّی دارند.

16. اسماء کلّی سعی: اسامی کلی که در مقام تجلّی و ظهور در مصادیق جزئی به کار می‌روند و دارای مصداق‌های متکثرند.

17. سعی: اصطلاحی که به تجلّی و ظهور اسماء کلّی الهی در وجودات جزئی اطلاق می‌شود.

18. تعیّن: محدودیت یا تعیین در وجود که وجود اطلاقی و بحت را به وجود متعیّن تبدیل می‌کند.

19. علم حصولی: دانشی که به واسطه معرفت و دریافت حصولی حاصل می‌شود.

20. علم حضوری: دانشی که به طور مستقیم و بدون واسطه ادراک می‌شود.

21. وحدت عینیه و حقیقیه بین اسماء و ذات: نظریه‌ای درباره وحدت وجود و ارتباط تنگاتنگ اسماء و صفات با ذات.

22. قاعده امکان أشرف: قاعده‌ای که می‌گوید هر وصفی که در مرتبه پایین‌تر وجود دارد، باید در مرتبه بالاتر به طور کامل‌تر و اطلاقی‌تر وجود داشته باشد.

23. مقام احدیّت: مرتبه‌ای از وجود که پس از مرتبه ذات قرار دارد و تعیّنات و نزول‌ها در آن صورت می‌گیرد.

24. تعیّنات وجودی: مظاهر محدود و مشخص شده وجود که از نزول اسماء و صفات الهی ناشی می‌شود.

25. رابطه وجود و ماهیّت: بحث دربارۀ نسبت و تمایز بین وجود به عنوان واقعیت و ماهیّت به عنوان ذات تعریف شده.