9

و امّا اتّحاد الوجودِ مع الماهیّة فهو ممّا فیه جهةُ الموافقةِ.
«و اما اتّحاد وجود با ماهیّت این است که در آن، یک جهت موافقت با ما در کلام ایشان هست.»
ثُمّ إنّ فی کلامِه وجوهًا مِن النّظرِ اَورَدَ علیه بعضًا منها معاصره العلامة الدّوانی و یَرِدُ علَی الموردِ ایضًا اشیاءً کثیرةً لو اشتَغَلنا بها لکان خروجًا عن طورِ هذا الکتاب.¹
«ما دیگر به کلام ایشان متعرض نشدیم. مواردی از نظر هست که بعضی از آنها را علامۀ دوانی بر او ایراد کرده‌اند، و بر خودِ مورد هم اشکالاتی وارد می‌شود که اگر بخواهیم مشغول آنها بشویم از روال این کتاب خارج می‌شویم.»
اللَهمّ صلّ علیٰ محمد و آل محمد
1. الحکمة المتعالیة، ج 1، ص 59 و 60.