مرتب سازی:
جلسه ۲۸
20رابطۀ وجود مادی خارجی با حقیقت ملکوتی آن
تلمیذ: آیا صور تمام اشیائی که بهعنوان امور خارجی در عالم هستند، از قبل بودهاند اما دیدن آنها تذکاری برای یادآوری حقیقت و کنهشان برای انسان است؟
استاد: نه، نمیتوانیم بگوییم که صورت قبلاً بوده است. اصلاً قبل و بعد در آنجا معنا ندارد. تدریجیُّ الحصول بودنش مربوط به این دنیا است؛ ولی الآن و قبل و بعد که عبارت از سرمد است، همه یک امر واحدند و اصلاً قبل و بعدی وجود ندارد! اینکه میگویند: «تقدیر انسان میلیونها سال قبل از اینکه از شکم مادر متولد شود، اینطور بوده است»، اصلاً میلیونها سال قبل نداریم! الآن که بچه بهدنیا آمده است همین الآن تقدیر را با خودش آورده است، نه قبلی بوده و نه بعدی و نه هیچ چیز دیگری! چون آن عالم، عالم ثابتات است و اصلاً قبل و بعد معنا ندارد.
ولی ما چون نظر میکنیم و میبینیم که ما در این دنیا نبودیم و الآن هستیم، میگوییم که پس این عالم قبل از ما بوده است. اما اگر چشممان باز شود الآن ثبات را احساس میکنیم. در آن عالم، نه احساس قبلیت میکنیم و نه احساس بعدیت، ولی در همان عالم احساس میکنیم که همین شیئی که الآن ثابت است و در جلوی چشم ما است یک میلیون سال دیگر در زمین بهوجود میآید. این را احساس میکنیم ولی الآن وجودش را هم داریم میبینیم، پس هیچ قبلیت و بعدیتی نیست؛ یعنی یک میلیون سال قبل و یک میلیون سال بعد، هیچ فرقی نمیکند و الآن در جلوی چشم ما است. منبابمثال این رفقایی که الآن اینجا نشستهاند آیا اینکه شما الآن اینها
را دارید میبینید، قبلیت و بعیدیت متوجه میشوید؟! قبلیتی نمیفهمید! اگرچه یکییکی از در وارد شدهاند و آمدنشان پس و پیش بوده است، ولی الآن که در این اطاق نشستهاند دیگر قبلیت و بعدیت معنا ندارد! آن عالم همینطور است؛ یعنی اگرچه اصلاً این فرد وجود ندارد و بر فرض هزار سال دیگر بهدنیا میآید، ولی الآن شما دارید او را در جلوی خودتان میبینید و با او حرف میزنید، ولی در عینحال میدانید که وجود مادیاش بعداً تحقق پیدا میکند.