
جلسه ۱۵
السفر الأول و هو الذي من الخلق إلى الحق في النظر إلى طبيعة الوجود و عوارضه الذاتية المسلك الأول في المعارف التي يحتاج إليها الإنسان في جميع العلوم المقدمة في تعريف الفلسفة و تقسيمها الأولي و غايتها و شرفها
جلسه ۱۵
7هرچه در محدودۀ نفس باشد و موجب شود که انسان از اتکاء به معبود به اتکاء به تعیّنات انصراف پیدا کند، عالم دنیا و أظلمالعوالم میشود؛ حتی اگر شما فلسفه هم بخوانید، گرچه هیچ ربطی به دنیا و دنیائیات ندارد، ولی اگر همین تدرس و تعلم فلسفه برای شما حجابی بشود که نتوانید زیر بار حق بروید، خود این برای شما أظلمالعوالم و حجاب ظلمانی میشود، حجابی که نفس را در محدودۀ نفسانیات و مشتهیات خودش گرفتار کرده و نگه داشته است.
تلمیذ: آیا کسی که در عوالم بالاتر سیر کرده است و در این سیرش هم خیلی چیزها برای او کشف شده و از مدارج نفس گذشته است ولی هنوز به مقام اطلاق نرسیده است و موانعی در راهش تا رسیدن به مقام اطلاق هست، او هم در أظلمالعوالم است؟
استاد: نه، او دیگر در أظلمالعوالم نیست، بلکه در آن عوالم است؛ منتها آن حجابهای نورانی برای خودش حساب و کتابهای دیگری دارد.
فضیلت حکمت عملی در فرمایش پیامبر اکرم و حضرت ابراهیم
و إلیٰ هذا الفنّ أشار بقوله علیه السّلام: «تخلّقوا بأخلاق اللَه.»1
[«و حضرت رسول اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم به این فن (حکمت عملی) اشاره نمودند در آنجایی که فرمودند: ”به اخلاقاللَه متخلّق شوید!“»]
ثمرۀ حکمت عملی تخلّق به اخلاقاللَه است، یعنی اخلاق و ملکات انسان به اخلاقاللَه تشبّه پیدا کند. البته این عبارت تخلّق به اخلاقاللَه در روایات شیعه نیامده است و ظاهراً این قضیه از غزّالی نقل شده است2 و مرحوم ملاّ مهدی نراقی هم که در جامع السعادات فرمودهاند،3 استناد شیعه را در آنجا ذکر نکردهاند. من مدت زیادی بهدنبال این میگشتم که آیا «تَخَلَّقوا بِأخلاقِ اللَه» در روایات شیعه هست یا نه؛ ولی هنوز پیدا نکردهام.4
و استدعَی الخلیل علیه السّلام فی قوله: ﴿وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّـٰلِحِينَ﴾.5
[«و حضرت ابراهیم خلیل علیه السّلام این مقام را درخواست کرده بود در آنجایی که عرضه داشت: ﴿و مرا به صالحان ملحق گردان!﴾»]
«الحاق به صالحین» عبارت است از رسوخ ملکاتی که موجب میشود ذات انسان متحوّل شود و بهواسطۀ این تحوّل، آن حقیقت جوهری انسان انکشاف پیدا بکند.
- بحار الأنوار، ج ٥٨، ص ١٢٩.
- إحیاء علوم الدین، ج ٥، جزء ١٤، ص ٦١.
- جامع السعادات، ج ٣، ص ١٤٥.
- بحار الأنوار، ج ٥٨، ص ١٢٩.
- سوره شعراء (٢٦) آیه ٨٣.
