
سیری در تاریخ پیامبر اکرم صلّی اللَه و علیه و آله و سلّم - ج۲
جلد دوم از مجموعۀ وزین «سیری در تاریخ پیامبر اکرم» حاصل بیانات حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی پیرامون «تاریخ پیامبر اسلام با رویکردی تحلیلی، تربیتی، اعتقادی و عرفانی» میباشد که در زمان حیات والد معظّمشان حضرت علامه طهرانی قدّساللَهسرّهما ایراد گردیده است. در این مجلد، حضرت آیتاللَه طهرانی با ایراد بیاناتی شیوا و سلیس، پیرامون تاریخ پیامبر اکرم ـ صلّیاللَهعلیهوآله ـ به بررسی و تحلیل «نحوۀ شناخت سیره انبیاء» و «چگونگی تبعیت از حرکت انبیاء و اولیاء» و «لزوم عقلانیت و یقین در تأسّی به انبیاء و اولیاء» با تکیه بر آیات و روایات مربوطه و مبانی عقلی و عرفانی، پرداختهاند که در نوع خود بینظیر است. این بیانات بههمراه مقدمۀ ایشان در مجلد اول، به زیور طبع آراسته و به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالبِ این مجلّد: • فرق بین امام واقعی و امام ساختۀ اوهام و تخیّلات • «تبلیغات» بزرگترین وسیلۀ استعمار برای از بین بردن تعقّل در مسلمین • جعل حدیث و تحریف در دین توسّط علمای سوء • خصوصیات علمای راستین و مبلغان حقیقی دین خدا • تأثیر فتاوای انحرافی علمای سوء در انحطاط دینِ مردم عوام • روشهای استعمار و رژیمهای ظالم در استفاده از علمای سوء • اهمیت یقین در تشخیص سیره اهلبیت • شک و تردید به مسیر، بالاترین خطر در راه خدا • راه حصول مرتبۀ یقین قلبی و علم باطنی • تفاوت یقین ظاهری و یقین باطنی • علت نیاز به پیامبر و امام جهت تکامل نفوس • محدودۀ حجیت حکم عقل و شرع، و حکم امام علیهالسلام • معنای «معروف» و «منکر» در فرهنگ اسلام و جاهلیّت
سیری در تاریخ پیامبر اکرم صلّی اللَه و علیه و آله و سلّم - ج۲
173داد!» مگر ننوشتند؟! همان کسانی نوشتند که الآن بهعنوان اسلامشناس، کتابهای آنها در جامعۀ ما مطرح است!
و قولی کلّما جَشَأَت و جاشَت *** مَکانَکِ، تُحمَدی أو تَستَریحی1 آن شخص میگفت:
این چهکاری بود که امام مجتبی انجام داد؟! کار درست را حسین بن علی انجام داد! حسین بن علی آمد و از خودش یک نام نیک و جاودانه به یادگار گذاشت؛ حسین بن علی در مقابل دستگاه ظلم قیام کرد و خودش
- مطلع انوار، ج ٦، ص ٦٣٧:
«در تفسیر المیزان، جلد ٤، صفحۀ ١١٢، راجع به دو منطق احساس و منطق عقل، و طرفداران این دو منطق میفرماید: ”احساسیّون در فداکاریهای خود و جنگها میگویند: اگر پیشرفت کردیم، کامیاب شده و به لذّات و مقاصد خود رسیده و از دشمن نجات پیدا کردهایم، و اگر مغلوب شدیم و کشته گشتیم، نام ما در تاریخ ضبط و مورد محمدت مردم بعدی واقع خواهیم شد؛ ولی منطق عقل میگوید: در هر دو حال رضای خدا را بهدست آوردهایم.
و قِس فی ذلک بینَ قولِ عَنترة، و هو علیٰ منطقِ الإحساسِ:
و قولی کلّما جشَأَت و جاشَت *** مَکانَکِ، تُحمَدی أو تَستَریحی
(و گفتنِ من به نفس خودم هرگاه که تزلزل پیدا کند در هزاهِز، که: بهجای خود ایستادگی نما؛ اگر کشته شدی تو را مدح میکنند و اگر پیروز شدی از دست دشمن راحت شدی!)
و بینَ قولهِ تعالیٰ، و هو علیٰ منطقِ التعقُّلِ:
﴿قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَهُ لَنَا هُوَ مَوۡلَىٰنَا وَعَلَى ٱللَهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ *** قُلۡ هَلۡ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحۡدَى ٱلۡحُسۡنَيَيۡنِ وَنَحۡنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمۡ أَن يُصِيبَكُمُ ٱللَهُ بِعَذَابٖ مِّنۡ عِندِهِۦٓ أَوۡ بِأَيۡدِينَا فَتَرَبَّصُوٓاْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ﴾. (سوره توبه (٩) آیه ٥١ و ٥٢)“»
[«ای پیامبر، به ایشان بگو: هیچ امری ـ چه خوب و چه ناپسند ـ به ما نمیرسد مگر اینکه آن را خدای برای ما مقدّر کرده است. او مولا و صاحب اختیار امر ماست، و فقط مؤمنون بر خدا توکّل میکنند *** بگو: آیا جز این است که شما یکی از دو خیر و دو امر پسندیده را برای ما انتظار دارید؟ (یا فتح و پیروزی و یا شهادت و بهشت و رضوان الهی!) امّا ما انتظار داریم که عذاب الهی یا به دست او و یا به دست ما بر شما فرود آید، پس حال که چنین است در انتظار بمانید که ما هم با شما منتظر امر الهی هستیم!» (اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٢٠٣)]
- مطلع انوار، ج ٦، ص ٦٣٧:
