
سیری در تاریخ پیامبر اکرم صلّی اللَه و علیه و آله و سلّم - ج۲
جلد دوم از مجموعۀ وزین «سیری در تاریخ پیامبر اکرم» حاصل بیانات حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی پیرامون «تاریخ پیامبر اسلام با رویکردی تحلیلی، تربیتی، اعتقادی و عرفانی» میباشد که در زمان حیات والد معظّمشان حضرت علامه طهرانی قدّساللَهسرّهما ایراد گردیده است. در این مجلد، حضرت آیتاللَه طهرانی با ایراد بیاناتی شیوا و سلیس، پیرامون تاریخ پیامبر اکرم ـ صلّیاللَهعلیهوآله ـ به بررسی و تحلیل «نحوۀ شناخت سیره انبیاء» و «چگونگی تبعیت از حرکت انبیاء و اولیاء» و «لزوم عقلانیت و یقین در تأسّی به انبیاء و اولیاء» با تکیه بر آیات و روایات مربوطه و مبانی عقلی و عرفانی، پرداختهاند که در نوع خود بینظیر است. این بیانات بههمراه مقدمۀ ایشان در مجلد اول، به زیور طبع آراسته و به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالبِ این مجلّد: • فرق بین امام واقعی و امام ساختۀ اوهام و تخیّلات • «تبلیغات» بزرگترین وسیلۀ استعمار برای از بین بردن تعقّل در مسلمین • جعل حدیث و تحریف در دین توسّط علمای سوء • خصوصیات علمای راستین و مبلغان حقیقی دین خدا • تأثیر فتاوای انحرافی علمای سوء در انحطاط دینِ مردم عوام • روشهای استعمار و رژیمهای ظالم در استفاده از علمای سوء • اهمیت یقین در تشخیص سیره اهلبیت • شک و تردید به مسیر، بالاترین خطر در راه خدا • راه حصول مرتبۀ یقین قلبی و علم باطنی • تفاوت یقین ظاهری و یقین باطنی • علت نیاز به پیامبر و امام جهت تکامل نفوس • محدودۀ حجیت حکم عقل و شرع، و حکم امام علیهالسلام • معنای «معروف» و «منکر» در فرهنگ اسلام و جاهلیّت
سیری در تاریخ پیامبر اکرم صلّی اللَه و علیه و آله و سلّم - ج۲
107را میکُشند، چه کسانی ما را زیارت میکنند؟»
حضرت میفرمایند: «یأتونَ مِن أمّتی قومٌ یَزورونَکُم و یُریدونَ بذلک بِرّی و صِلَتی؛ عدّهای از امّت من هستند که به زیارت شما میآیند و میخواهند بهواسطۀ زیارت شما، به من تقرّب پیدا کنند.»
بعد، حضرت در اینجا میفرماید:
«آنها میآیند شما را زیارت میکنند، من هم این زیارت را پس میدهم؛ من نیز در روز قیامت به زیارت آنها آمده و دست آنها را میگیرم و از آن مهلکه بیرون میبرم و وارد بهشت میکنم!»1
حضرت میفرماید: هر دیدی یک بازدیدی دارد؛ آنها به دیدن شما میآیند و من هم در روز قیامت به بازدید آنها میروم، بازدید من آنموقع و آنجا است! همان وقتی که ﴿يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ﴾،2 ﴿يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمّا أَرْضَعَت﴾؛3 «در وقتیکه مادر از شدّت احوال قیامت، فرزند شیرخوار خود را رها میکند!» آنموقع به بازدید آنها میآیم و آنها را نجات میدهم!
ابیاتی در رثای امام حسین علیه السّلام
١. و لن أنسَ سِبطَ المُصطَفیٰ و هو ظامِئُ *** یُذادُ عن الماءِ المُباحِ و یُحرَمُ ٢. و قد صُرِعَت أنصارُه و هو مُفرَدُ *** یُنادی: ألا مِن راحمٍ یَتَرحَّمُ؟ ٣. یَموتُ عِطاشًا آلُ بیتِ محمّدٍ *** و یَشـرَبُ هذا الماءَ تُرکٌ و دیلَمُ ٤. ألَسنا أولی القُربَی الّذی أوجَبَت لنا *** مَودَّتَنا آیُ الکتابِ المُحکَمُ؟4 - کامل الزّیارات، ص ٥٨.
- سوره عبس (٨٠) آیه ٣٤. ترجمه:
«روزی که مرد از برادرش فرار میکند.» (محقّق) - سوره حج (٢٢) آیه ٢.
- ابیاتی از قصیدۀ مرحوم شیخ مفلح الصیمری. ترجمه:
«١) فراموش نخواهم کرد سبط مصطفی را که تشنهکام بود و از آب مباح منع میشد و آب را بر او حرام کرده بودند.
٢) یاران و انصارش به خاک افتاده بودند و او تنها و بییار ندا میداد: ”آیا رحمکنندهای نیست که ترحّم نماید؟!
٣) آل بیت پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم تشنه جان میدهند درحالیکه تُرک و دیلم از این آب مینوشند.
٤) آیا ما همان اُولیالقربیٰ نیستیم که آیات محکم قرآن، مودّت ما را واجب نموده است؟“»
