سیری در تاریخ پیامبر اکرم صلّی اللَه و علیه و آله و سلّم - ج۱
جلد اول از مجموعۀ وزین «سیری در تاریخ پیامبر اکرم» حاصل بیانات حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی پیرامون «تاریخ پیامبر اسلام با رویکردی تحلیلی، تربیتی، اعتقادی و عرفانی» میباشد که در زمان حیات والد معظّمشان حضرت علامه طهرانی قدّساللَهسرّهما ایراد گردیده است. در این مجلد، حضرت آیتاللَه طهرانی با ایراد بیاناتی شیوا و سلیس، پیرامون تاریخ پیامبر اکرم ـ صلّیاللَهعلیهوآله ـ به بررسی و تحلیل «ابعادِ مُلکی و ملکوتیِ تاریخ آنحضرت از دوران کودکی تا دوران رسالت و بعد از آن» با تکیه بر آیات و روایات مربوطه و مبانی عقلی و عرفانی، پرداختهاند که در نوع خود بینظیر است. این بیانات بههمراه مقدمۀ ایشان به زیور طبع آراسته و به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالبِ این مجلّد: • اهمیت تأمّل در تاریخ ادیان خصوصاً اسلام • تأثیر مطالعه سیرۀ پیامبر و اهلبیت در فهم دین • لزوم اقتدا به سیرۀ رسولاللَه • اسوهبودن تمام زندگی پیامبر از طفولیّت تا وفات • تحلیل اسرار ولادت پیامبر اکرم • ویژگیهای روحی پیامبر در کودکی و جوانی • علت عصمت آنحضرت از بدوِ تولّد • الگو بودن حضرت خدیجه علیهاالسلام برای جمیع انسانها • تأثیرات ملکوتی ازدواج پیامبر اکرم با حضرت خدیجه • احاطۀ علمی معصومین بهواسطۀ اتصال به مراتب اسماء و صفاتالهی • مضرّات وصول به حقیقت از راه معجزات ظاهری • کیفیت تأثیر تجلیّاتذاتی پیامبر اکرم بر جسم ایشان • قرآن حکایتکننده از تکوین، و منطبق با تمام مراتب نفس • اختلاف انبیاء بخاطر تفاوت در سعۀ صدر • اسرار اعلام وصایت امیرالمؤمنین در جریان انذار عشیره
مرتب سازی:
سیری در تاریخ پیامبر اکرم صلّی اللَه و علیه و آله و سلّم - ج۱
122تداوم سنن حضرت ابراهیم علیه السّلام بین بعضی از اعراب مکّه
و همانطوریکه عرض شد، قضیّۀ پیغمبر اکرم از سنین طفولیّت یک مسئلۀ غیر عادّی و خارق عادت بود.
گرچه در تواریخ آمده است که: در آن زمانی که تمام افراد در بتپرستی و شرک و جهالت بسر میبردند، بعضی از همان افراد در همان أزمنه پیدا میشدند که رسوم و عادت جاهلی قوم خود را ترک نموده و از اینگونه امور پرهیز میکردند. مثلاً در بین اعراب جاهلی، شُرب خمر یک امر رایج و دارجی بود، ولی بعضی در همان زمان، این مسئله را بهخاطر قبح آن ترک میکردند.1 و یا بتپرستی یک امر رایجی بود، ولی افرادی پیدا میشدند که بر سنّت حضرت ابراهیم بودند؛ و در بعضی از تواریخ عدد آنها را در حدود ده تا پانزده نفر نیز ذکر میکنند.2 و یا اینکه طبق سنّت جاهلی، ذبایح خود را برای بتها سر میبریدند و برای آنها قربانی میکردند، ولی بعضیها این مسئله را تقبیح میکردند و از آن ذبایح استفاده نمیکردند.3
علّت عصمت رسول خدا از بدو تولّد
ولی امتیازی که پیغمبر اکرم بر سایر افراد داشتند از این نظر بود که یک خطا ولو مختصر از همچون شخصی که نظائر آن در میان چنین افرادی رایج است، نیز از ایشان دیده نشد. و خداوند متعال به همین هدایت اختصاصی ـ که قبلاً عرض
- الملل و النحل، ج ٢، ص ٥٩٢؛ المیزان فی تفسیر القرآن، ج ٦، ص ١٣٣.
- دلائل النبوّة، بیهقی، ج ٢، ص ١٤٤. تاریخ پیامبر اسلام، آیتی، ص ١٣:
«با آنکه مقارن ظهور اسلام ـ چنانکه گفته شد ـ کیش غالب عرب بتپرستی بود، معذلک در گوشه و کنار جزیرۀ عربستان علاوه بر اقلیّتهای مذهبی که بدانها اشاره رفت، حنفائی بودهاند که بر خلاف تودۀ مردمِ مشرک و بتپرست، از شرک و بتپرستی بر کنار، و به خدای یگانه و احیاناً به ثواب و عقاب و قیامت معتقد بودند. و اینک برخی از آنها را نام میبریم: ١) ورقة بن نوفل بن أسد بن عبدالعزّی بن قصیّ؛ ٢) عبیدالله بن جحش؛ ٣) عثمان بن حویرث بن أسد بن عبدالعزّی بن قصیّ؛ ٤) زید بن عمرو بن نفیل؛ ٥) نابغۀ جعدی؛ ٦) اُمیّة بن أبیالصلت ثقفیّ؛ ٧) قسّ بن ساعدة أیادی؛ ٨) أبوقیس، صرمة بن أبیأنس؛ ٩) خالد بن سنان؛ ١٠) تبّان أسعد؛ ١١) زهیر بن أبیسلمیٰ؛ ١٢) نضر بن کنانة؛ ١٣) مالک بن نضر؛ ١٤) فهر بن مالک.» - دلائل النبوّة، بیهقی، ج ٢، ص ١٤٤.