اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مهر فروزان

نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی

46٬914

کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیة‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیة‌‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت‌ علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است.  اهمّ مطالب مندرج در این اثر:  • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی  • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی  • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیة‌الله سیدجمال‌الدین گلپایگانی  • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام  • ارتباط با عارف بالله حضرت آیة‌الله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما  • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه  • اساس فعالیت‌ علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی‌   • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی  • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی  • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها  • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات  • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت  • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی  • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه  • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع  • شخصیت سیاسی علامه طهرانی   • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی  • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی  • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی

سرای جاوید

مهر فروزان

93
  •  افضلیت خواندن نماز در اوّل وقت از وقت مشترک (ت)1

    1. افضلیت خواندن نماز در اوّل وقت از وقت مشترک
      بناءً علی‌هذا طبق روایات و سنن مأثوره از کتب اهل سنّت و نیز احادیث وارده از ائمّۀ معصومین علیهم السّلام، شکّی باقی نمی‌ماند خواندن نماز در اوّل وقت هر کدام، قطعاً افضل از وقت مشترک بین آن دو می‌باشد؛ و جمیع فقهاء ـ رضوان الله علیهم ـ بر این مطلب در کتب خود اقرار و اعتراف نموده‌اند.
      بلی، در صورت اداء آن در وقت مشترک مُجزی و کفایت از وجوب خواهد کرد؛ 
      لیکن مسأله اینجاست چرا و به چه علّت این سنّت مسلّمه از زمان رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم و در طول تاریخ حیات ائمّه معصومین علیهم السّلام از میان جماعت شیعه رخت بر بسته و به کلّی نسیّاً منسیّا گشته، به نحوی که اگر فردی بخواهد به این سنّت عمل کند، فعل او خلاف سیرۀ مستمرّه و عادت متعارفه تلقّی گشته و چه بسا مورد اتّهام و تأسّی به اهل سنّت و جماعت واقع گردد؟! ولی در میان عامّه به طور متقن و محکم رایج و دارج می‌باشد، و خود این مسأله موجب طعن و ایراد بر مذهب و مکتب حقّ اهل بیت علیهم السّلام گردد؟! آیا نباید برای این مسأله فکر و چاره‌ای اندیشید و سنن متداوله معمولةٌ بها در شیعه، منطبق بر موازین حقّه و منزّله من عند الله و معمولۀ نزد اهل بیت عصمت و لواداران شریعت محمّدیه قرار گیرد؟!
      امید است به لطف و عنایت پروردگار توفیق قیام به سنن قطعیّه و تأسّی به منهج و ممشای لواداران مکتب تشیّع، شامل همه شیعیان و پیروان اهل بیت علیهم السّلام گردد. آمین.
      جمعه ٢٥ جمادی الثانی ١٤٢٧، قم المقدسّة
      سیّد محمّد محسن حسینی طهرانی
      * * *
      ١. سوره الأحزاب (٣٣) آیه ٢١.
      ٢. سوره الأعراف (٧) ذیل آیه ١٥٦ و آیه ١٥٧.
      ٣. سنن أبی‌داود، ج ١، باب فی المحافظة علی وقت الصلوات، ص ١٠٥.
      ٤. همان مصدر، ص ١٠٦.
      ٥. همان مصدر، باب اذا اخّر الإمام الصلاة عن الوقت، ص ١٠٦.
      ٦. همان مصدر، باب فی وقت صلاة النّبی صلی الله علیه (و آله) و سلّم و کیف کان یصلّیها، ص ٩٩.
      ٧. سنن دارمی، باب کراهیة وقت المغرب، ج ١، ص ٢٧٥.
      ٨. همان مصدر، باب وقت العشاء.
      ٩. لسان العرب: «ابهارّ اللّیل و ابهیرارا اذا انتصف و قیل تراکبت ظلمته.»
      ١٠. شرح مسلم للنووی، ج ٥، ص ١٤١: «فقوله: ”رِسلِکم“ بکسر الراء و فتحها لغتان، الکسر أفصح و أشهر أی تأنّوا و قوله ”أنّ من نعمة الله“ معمول لقوله ”اُعَلِّمُکُم“.»
      ١١. صحیح مسلم، ج ٢، باب وقت العشاء و تأخیرها، ص ١١٧.
      ١٢. همان مصدر، ج ٢، باب کراهیة تأخیر الصلاة عن وقتها، ص ١٢٠.
      ١٣. وسائل الشّیعة، ج ٣، ابواب المواقیت، باب ١٣، ص ١٢٣.
      ١٤. همان مصدر، باب ١، ص ٨١.
      ١٥. همان مصدر، باب ٣، ص ٨٧.
      ١٦. همان مصدر، باب ٤، ص ٩١.»
/ 0