
مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذیقیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه میباشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمرالله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللهنفسهالزکیّة پرداخته و شمّهای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهلبیت علیهمالسلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سهرکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمالالدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهمالسلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمدجواد انصاری همدانی رضوانالله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیتالحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضواناللهعلیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحتاندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانکها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصههای فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموسبودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
60میگویند: «فلان عالم تعلّم حکمت را حرام کرده!» شما حتّی در فروع حقّ تقلید از او را ندارید، چطور در اصول اعتقادی از او متابعت مینمایید؟! و مگر با حرف این و آن انسان میتواند از مکتب حقّ و مرام خود دست بردارد، و صرفاً به جهت موقعیّت یک فرد ـ گرچه کاذب و غیر واقعی ـ بدون تفحّص و تأمّل تامّ به طرفی متمایل گردد؟! مگر وجهۀ ظاهر و تشؤُّن به بعضی از شئونات ـ هرچه میخواهد باشد ـ حجّیّت اتّباع از مقابل حقّ را تمام مینماید، و انسان را در برابر سؤال و جواب در پیشگاه عدل الهی معذور میدارد؟!
در آیۀ شریفه، گرچه اطاعت از والدین در مرتبۀ اعلای از اهمّیّت و التزام مطرح شده، ولی متابعت آنها را در قبال حقّ، صریحاً مطرود و محکوم نموده است: ﴿وَإِن جَٰهَدَاكَ لِتُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَآ﴾1 تا چه رسد به دیگران!2
- سوره العنکبوت (٢٩) قسمتی از آیه ٨. ترجمه از الله شناسی، ج ١، ص ٣٢٥:
«و اگر پدر و مادر با تو ـ ای انسان! ـ سخت بگیرند که به من ـ که خدای تو هستم ـ شرک بیاوری آنگونه شرکی که مبدأ و اساس علمی و یقینی ندارد، نبایستی از آنها اطاعت کنی!» - جهت اطّلاع بیشتر پیرامون فراگیری حکمت و فلسفه رجوع شود به الله شناسی، ج ٣، ص ٣٤٩ و ٣٥٣؛ نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ٢١٣ و ٢٢٧ و ٢٣٦؛ نگرشی بر مقالۀ قبض و بسط تئوریک شریعت، ص ٢٥؛ روح مجرّد، ص ١٠٦؛ مطلع انوار، ج ٥، ص ٨٤؛ اسرار ملکوت، ج ٢، ص ١١٤. (محقّق)
- سوره العنکبوت (٢٩) قسمتی از آیه ٨. ترجمه از الله شناسی، ج ١، ص ٣٢٥:
