مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
59آنها از گروهی قدّاره‌بند و شایعه پراکن و کودتاچی نبود، این مصائب و ابتلائات از زمان رحلت رسول خدا تا زمان حاضر و پس از این، بر امّت اسلام و شیعه نمی‌رفت!
آری، تمام این خیانت‌ها و جنایت‌ها و گرفتاری‌ها و توسری خوردن‌های مسلمین از کفّار و ملحدین، ناشی از مصیبت تقلید بیجا و تبعیّت محضه و غیر محقّقانۀ اصحاب رسول خدا از مشتی اوباش و ناصالح و فاسد و مفسد می‌باشد؛ و این سیره غالباً در طول تاریخ در جریان بوده است.1
ممنوعیّت تعلیم و تعلّم حکمت و عرفان در بعضی از مجامع دینی
مع‌الأسف، جامعۀ علمی و دینی ما از این مصیبت عظما مستثنی نگشته، و درد ناشی از این سیرۀ باطله و منهج خلاف، هنوز چشمان اکثری از قاطبۀ علم و روحانیّت را متألّم و رمددار می‌نماید. هنوز در بعضی از شهرها و اماکن متبرّکه هستند گروهی که تعلّم و تدرّس علوم الهی و حکمت متعالیه و عرفان حقّ را محکوم و مطرود و حرام و بدعت و کفر و شرک و ضلالت و غوایت می‌دانند.2
عجبا! مطالعۀ کتب ملحدین از عامّه، همچون ابن‌تیمیّۀ از خدا بی‌خبر، جایز و خرید و فروش آن مباح، امّا کتب حکمای عالی‌مقام اسلام و مفاخر تشیّع باید مطرود و معطّل بماند.
اگر طلبۀ علوم دینی را که پاسدار مکتب تشیّع و زعیم دفاع از حریم ولایت و امامت و توحید است، از تعلّم و خواندن فلسفۀ متعالیۀ اسلامی مانع شوید، چه کسی جواب شُبهات ملحدین و منحرفین در کمین نشسته و کارکشتۀ غرب و شرق را خواهد داد؟ آیا با روایات فقهی طهارت و صلاة می‌توان به این مسائل پرداخت؟! و یا با تعبّد به ظواهر آیات و روایات می‌توان از عهدۀ چنین مهمّی برآمد؟!3
- رجوع شود به اسرار ملکوت، ج ٢، ص ١٦٧؛ افق وحی، ص ٣٧٩ الی ٣٨٨.
- رجوع شود به الله شناسی، ج ٣، ص ٢٢٣ و ٢٢٨ و ٢٨١ الی ٣٠٠ و ٣٥٢؛ روح مجرّد، ص ٦٧٦.
- رجوع شود به مطلع انوار، ج ٣، ص ٣١٣.