مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
52و حاج سیّد محمود شاهرودی ـ رحمة الله علیهما ـ بودند؛ و از آن حضرات دوره‌های اصول، بیع، خیارات مکاسب، صلاة جمعه و اجتهاد و تقلید را به یادگار گذارد. همچنین در فنّ رجال و درایه و حدیث از محضر پر فیض آیة الله العظمی، رجالی کبیر، مرحوم حاج شیخ آغا بزرگ طهرانی ـ أعلی الله مقامه ـ به مدّت هفت سال استفاده نمود1.2
پشتکار و کوشش غریبی که در این مدّت از وی بروز و ظهور نمود، او را در بین تمامی فضلا و علمای نجف اشرف مشارٌ بالبنان نمود، به طوری که اقربای آیة الله العظمی حاج سیّد عبدالهادی شیرازی در محضر ایشان شهادت دادند: «اگر سیّد محمّد حسین به ایران مراجعت نکند و در نجف بماند، مرجعیّت شیعه مطلقاً در اختیار او قرار خواهد گرفت.»3
خوف علاّمه طهرانی از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمّه علیهم السّلام
می‌فرمودند:
هنگام عزیمت به نجف، در زیارت دوره‌ای که داشتم، در سرداب مطهّر حضرت بقیة‌الله الأعظم أرواحنا فداه از آن حضرت تقاضا نمودم: چنانچه مآل این هجرت و نهایت این دروس و بحوث به مرجعیّت و تصدّی فتوای من بینجامد، خداوند مرا باقی نگذارد تا مبتلا به این مسائل شوم!
- جهت اطّلاع بیشتر پیرامون اجازه‌نامه‌های علاّمه طهرانی از اساتیدشان رجوع شود به مطلع انوار، ج ٦، فصل اوّل. (محقّق)
- رجوع شود جهت احوالات:
آیة الله العظمی حاج شیخ حسین حلّی: ولایت فقیه، ج ١، ص ٢٥١؛ ج ٢، ص ٣٢.
آیة الله خویی: ولایت فقیه، ج ٢، ص ١٣٣؛ رسالة حول رؤیة الهلال فی إشتراک الآفاق، ص ١٨ و ١١٨ و ١٥٦.
آیة الله شاهرودی: امام شناسی، ج ١٠، ص ١٨٦.
آیة الله آغا بزرگ طهرانی: معاد شناسی، ج ١، ص ١٨٨ و ١٩١؛ امام شناسی، ج ١٤، ص ١٤٦؛ ج ١٥، ص ١٦٦؛ توحید علمی و عینی، ص ١٩؛ ولایت فقیه، ج ٢، ص ١١٧. (محقّق) - رجوع شود به افق وحی، ص ٥٣٦.