
مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذیقیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه میباشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمرالله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللهنفسهالزکیّة پرداخته و شمّهای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهلبیت علیهمالسلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سهرکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمالالدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهمالسلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمدجواد انصاری همدانی رضوانالله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیتالحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضواناللهعلیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحتاندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانکها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصههای فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموسبودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
51محورهای مطالعات ایشان را در این زمان، علاوه بر اصول و فقه و رجال، کتب حدیث، تفسیر، عرفان، فلسفه، تاریخ، اخلاق و کلام ـ خاصّه و عامّه ـ تشکیل میداد. هر کتابی را که مطالعه مینمود، مطالب طریف و ظریف آن را در دفتری به نام «جُنگ» ثبت مینمود؛ و این روش را تا پایان عمر ادامه داد که ثمرۀ این روش مفید، بهجای گذاردن بیش از سی جلد مطالب سودمند در محورهای مختلف علوم میباشد.1
و امّا از جهت عملی: هر روز ساعتی از اوقات یومیّهاش را به اشتغال به اذکار و اوراد و زیارت عاشورا با صد لعن و صد سلام میگذرانید. تهجّد و بیداری نیمههای شب تا طلوع آفتاب را جزء دستورهای سلوکی، و از واجبات اکیدۀ خود به حساب میآورد. شبهای پنج شنبه هر هفته، پیاده از نجف به قصد تهجّد و بیتوته به مسجد سهله میآمد، و تا طلوع آفتاب به تهجّد و عبادت میپرداخت.
و در تمام مدّت هفت سال، مراسلۀ مستمرّۀ بین ایشان و علاّمه طباطبایی و اخذ دستورات و مسائل ضروری سلوک و نصایح مشفقانۀ حیاتی ایشان، رفیق طریق بود.2 مطالعه در حدیث شریف عنوان بصری ـ هفتهای دو بار ـ از دستورات اکید سلوکی ایشان بود؛ و آن را تا پایان عمر به شاگردان سلوکی خود نیز توصیه مینمودند.3
اساتید سطوح عالی علاّمه طهرانی از بزرگان حوزه نجف بودهاند
اساتید ایشان در فقه و اصول: مرحوم آیة الله العظمی، وحید عصر و فرید زمان، آقای حاج شیخ حسین حلّی ـ أعلی الله مقامه ـ و آیتَین عَلمَین، حاج سیّد أبوالقاسم خویی
- الحمد لله و له المنة، مکتوبات خطّی حضرت علاّمه که تحت عنوان «جُنگ» به رشتۀ تحریر در آمده بود، توسّط محقّقین مجمع تحقیق مکتب وحی، در ١٤ مجلّد، تحت عنوان مطلع انوار، تنظیم و تبویب گشته و به همراه مقدّمه و تعلیقات نفیس فرزند ایشان، حضرت آیة الله حاج سید محمّد محسن حسینی طهرانی، به پیشگاه علم و معرفت عرضه شده است. (محقّق)
- رجوع شود به اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٥٠٢.
- رجوع شود به روح مجرّد، ص ١٧٦؛ اسرار ملکوت، ج ١، ص ١١٧.
