مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
39و آقا سیّد محمّد سعید حبّوبی، و از سیره و روش مرحوم سیّد ابن طاووس و بحر‌العلوم و استاد خود، مرحوم قاضی ـ رضوان الله علیهم أجمعین ـ به طور مشروح بیاناتی داشتند که راهگشای ما در معارف الَهیّه بود.
و حقّاً اگر ما به چنین مردی برخورد نکرده بودیم، خَسِرَ الدُّنیا و الآخِرَة، دستمان از همه چیز خالی بود. فللّه الحمد و له المنّة.1
علاّمه طباطبایی را باید اوّلین استاد سلوکی علاّمه طهرانی به حساب آورد
تبیین سلوک عملی و منهج عرفانی بزرگان طریق، چون مرحوم آخوند ملاّ حسینقلی همدانی و آقا سیّد احمد کربلایی و حاج میرزا جواد ملکی تبریزی و بالأخصّ استاد خود، آقا سیّد علی قاضی طباطبایی و تشویق به ورود در این مسلک که آن را طریق منحصر به فردِ وصولِ به حقیقتِ توحید و ولایت می‌دانستند، موجب شد که علاّمه طهرانی علاوه بر تتلمذ در علوم متداوله و متعارفه، رسماً به عنوان شاگرد سلوکی ایشان قرار گرفته، و با اشتغال به اذکار و اوراد و سائر دستورات و برنامۀ اخلاقی در تحت تربیت و هدایت علاّمه طباطبایی واقع شوند.
معرفت و شناخت در مکتب عرفانی علاّمه طباطبایی ـ رضوان الله علیه ـ بر محوریّت یک حقیقت واحده که همان توحید محض و محض توحید است استوار می‌باشد؛ و تنها راه وصول به این حقیقت، شناخت امام علیه السّلام و عبور از دریچۀ ولایت مطلقۀ اوست.
در این مکتب، این حقیقت واحده از زوایا و دیدگاه‌های مختلف و طُرق متفاوت مورد ارزیابی قرار می‌گیرد؛ و با گشودن دریچه‌های گوناگون به فضای عالم قدس و وجود مطلق، جامعیّت این هدف غایی و سعۀ وجودی و حقیقت اطلاقیِ آن اثبات می‌گردد؛ که نه تنها هیچ‌کدام از این طرق نافی دیگری، که مؤیِّد و مقوّی و مُثبت جایگاه او در نظام تکوین و تشریع خواهد بود.
- مهر تابان، ص ١٦ و ١٧.