مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
173می‌فرمودند:
بسیاری از این متلبّسین به زیّ درویشی، دارای قلبی صاف و راهی روشن و مدرکاتی صحیح می‌باشند، ولی راه ما با آنان فرق می‌کند.1
و با علما و فقهایی که از روی جهل و عدم علم به واقع، متعرّض آنان می‌گشتند و چه بسا آنها را به قتل می‌رساندند و یا با فتاوای کذایی حکم به تکفیر آنان می‌دادند، سخت در تعارض بود.
می‌فرمودند:
هر کس قدمی در مسیر رضای الهی بردارد، در آن لحظه سالک است؛ و هر سالکی که با اعمال خلاف خود موجب سخط رحمان و خشنودی شیطان گردد، دشمن خدا و راه خدا محسوب می‌شود.
علاّمه طهرانی پس از گذشت پنج سال هجرت به مشهد مقدّس که به دستور استاد خود، حضرت حدّاد صورت پذیرفت، مراد و کعبۀ مقصود خود، استاد بی‌بدیل، حضرت حدّاد را از دست داد. مدّت استفادۀ ایشان از مرحوم حدّاد ـ رضوان الله علیه ـ درست ٢٨ سال بود که بعینه مانند مدّت زمان استفاضۀ حضرت حدّاد از استادش، مرحوم سیّد علی قاضی طباطبایی می‌باشد.2
- رجوع شود به روح مجرد، ص ٣٨٢ الی ٣٨٤.
- رجوع شود به همان مصدر، ص ١٠١.