مهر فروزان

 محمود شاهرودی می‌باشد، که به همراه تعلیقات نگارندۀ این سطور طبع شده است.

 رسالۀ نوین: در این کتاب بر لزوم بنای اسلام بر ماه‌های قمری تأکید می‌شود. علاّمه طهرانی تبدّل تاریخ قمری را به شمسی و از آن به شاهنشاهی، دستاورد استعمار، و سررشتۀ این حرکت را در خارج از مرزهای کشور جستجو می‌کنند.

 البتّه پوشیده نماند، از آنجا که شروع و دخول در ماه قمری به واسطۀ رؤیت هلال تحقّق می‌یابد، و هیچ ضابطه‌ای معیِّن و محدِّد این مسأله نخواهد بود؛ چنانچه بر مبنای شرع، رؤیت هلال به عنوان شرط اساسی حکم به دخول ماه بیان شده است، و این خود موجب عدم جزم و تطرّق شکّ و احتمالات در تقویم خواهد بود؛ و از طرفی، نفس شرطیّت رؤیت ـ با توجّه به کرویّت زمین ـ موجب تعدّد مبدأ دخول شهر جدید می‌باشد، بدیهی است در بسیاری از مسائل و اموری که به تاریخ قطعی و جزمی بستگی پیدا می‌کند، رجوع به تاریخ قمری مستحیل می‌باشد و باید یک تاریخ بَتّی و لایتغیَّر برای این امور در نظر گرفت.

 مرحوم علاّمه طهرانی از آنجایی که مبدأ شروع روز و شب را از شبِ قبل دانسته، جهت تنظیم اوقات از ساعت غروب‌کوک استفاده می‌کردند، و محسّناتی را برای این ساعت بر ساعت ظهرکوک بر می‌شمردند.¹ در اینجا نیز باید متذکّر شد قطعاً مسألۀ فوق‌الذّکر در تاریخ قمری و لزوم تاریخ مشخّص برای بعضی از امور اداری و غیره در اینجا به طریق اولیٰ وجود دارد.

 رسالۀ نکاحیّه، کاهش جمعیّت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین: ایشان در این کتاب، نسبت به مسألۀ محدودیّت نسل، با صراحت، عوامل خارجی را محرِّک اصلی و مسبّب این حرکت خلاف و مذموم و خانمان‌برانداز جامعۀ مسلمین دانسته، و با شدّت و حِدّت هرچه تمام‌تر با آن برخورد می‌نمایند، و تا حدودی از رمز و راز این حرکت شوم پرده برمی‌دارند.