مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
145ساعت به اوراد و اذکار و ختوم معهوده می‌پرداختند؛ و این سوای تهجّد و بیداری ایشان از نیمه‌های شب تا طلوع آفتاب بود.1
معرّفی اجمالی تألیفات علاّمه طهرانی
دوران اقامت ایشان در مشهد مقدّس با تألیف کتب قیّمه سپری گشت. کتاب‌های ایشان که تا کنون به زیور طبع آراسته گشته است، عبارتند از:
امام شناسی، هجده جلد: در این کتاب از حقیقت ولایت ائمّۀ معصومین علیهم السّلام و کیفیّت شناخت آنان و لزوم زعامت فرد اعلم امّت بر جامعۀ بشریّت و ربط عالم تکوین با نظام تشریع و تربیت نفوس به واسطۀ نفس ملکوتی امام علیه السّلام و جاودانگی کلام معصوم علیه السّلام تا روز قیامت به واسطۀ اتّصال نفس معصوم به مبدأ وحی و تشریع بحث شده است؛ و اینکه با ارتحال امام علیه السّلام کلام او نمی‌میرد و به حیات ابدی خود ادامه می‌دهد؛ زیرا کلام امام منبعث از بدن و جسم او نیست، بلکه مُنشأ از نفس پایندۀ اوست که معارف و حقایق عالم تکوین و تربیت بدون هیچ‌گونه دخل و تصرّفی از ناحیۀ نفس بشری که همواره مخلوط و ممزوج با صحیح‌ها و سقیم‌ها و اشتباهات و خطاها و جهل‌ها می‌باشد، از دریچۀ نفس معصوم بر زبانش جاری می‌گردد؛ و لذا ذهول و اضمحلال در آن راهی ندارد، و کلام امام علیه السّلام چه حیّ و چه میّت از حجّیّت ذاتیّه برخوردار می‌باشد. و هیچ‌کس نمی‌تواند مدّعی این مرحله و مرتبه از حجّیّت گردد؛ ولی هر مجتهدی با رفتنش فتوا و حکم او هم می‌رود و در این زمینه با بقیّۀ افراد یکسان می‌باشد؛ و مطالب بسیار دیگر.
معاد شناسی، ده جلد: در کیفیّت انتقال انسان از عالم مادّه به معنا و احوال و تطوّرات برزخی و حشر و نشر و تطایر کتب و کیفیّت معاد و پاسخ به شبهات مطروحه.
- رجوع شود به نرم افزار کیمیای سعادت، شرح حدیث عنوان بصری، جلسۀ ٦٩.