مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
138لا إلَهَ إلّا اللهُ وَحدَهُ وَحدَهُ وَحدَهُ، صَدَقَ عَبدَهُ، و أنجَزَ وَعدَهُ، و نَصَرَ عَبدَهُ، و أعَزَّ جُندَهُ، و هَزَمَ الأحزابَ وَحدَهُ، فَلَهُ المُلکُ و لَهُ الحَمدُ، یُحیِی و یُمیتُ و یُمیتُ و یُحیِی، و هُوَ حَیٌّ لا یَموتُ، بِیَدِهِ الخَیرُ و هُوَ عَلَی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ.»1
آری، این‌چنین بود نظر و اعتقاد ایشان نسبت به حکومت اسلام و انقلاب اسلامی ایران.
علاّمه طهرانی به مدّت بیست و دو سال در طهران به ارشاد و افاضه و تربیت مستعدّین و دل‌سوختگان و بسیاری از طلاّب و محصّلین علوم دینی بر اساس منهاج و ممشای مکتب امام صادق علیه السّلام و متّخَذ از حقایق و مبانی عرش‌بنیان علوم اهل بیت عصمت و طهارت پرداختند؛ تا اینکه پس از انقلاب اسلامی ایران خداوند متعال توفیق عتبه‌بوسی آستان ملکوتی حضرت ثامن‌الحجج، علیّ بن موسی الرّضا علیهما السّلام را عنایت فرمود و به قصد توطّن دائمی و اقامت مستمرّ به دیار محبوب هجرت نمودند.
- بحارالأنوار، ج ٨٣، ص ٤٣؛ این روایت را در تعقیبات نماز آورده، و در ص ٢٢ از مفضّل بن عمر روایت می‌کند که:
«قالَ: قُلتُ لأبی عَبدالله علیه السّلام: لأیِّ عِلَّةٍ یُکَبِّرُ المُصَلّی بَعدَ التَّسلیمِ ثَلاثَةً یَرفَعُ بِها یَدَیهِ؟
فَقالَ: ”لأنَّ النَّبیَّ صَلَّی الله عَلَیهِ و آلِهِ لَمّا فَتَحَ مَکَّةَ صَلَّی بِأصحابِهِ الظُّهرَ عِندَ الحَجَرِ الأسوَدِ، فَلَمّا سَلَّمَ رَفَعَ یَدَیهِ و کَبَّرَ ثَلاثًا و قالَ:لا إلَهَ إلّا الله وَحدَهُ وَحدَهُ وَحدَه، أنجَزَ وَعدَهُ، و نَصَرَ عَبدَهُ، و أعَزَّ جُندَهُ، و غَلَبَ الأحزابَ وَحدَهُ، فَلَهُ المُلکُ و لَهُ الحَمدُ، یُحْیی و یُمیتُ، و هُوَ عَلَی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ ...“»
- بحارالأنوار، ج ٨٣، ص ٤٣؛ این روایت را در تعقیبات نماز آورده، و در ص ٢٢ از مفضّل بن عمر روایت می‌کند که: