مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
119نیز این مطلب را تأیید فرموده‌اند:
وصایت، ظاهری دارد و باطنی؛ امّا وصیّ ظاهر، آن کس است که استاد در ملأ عام او را وصیّ خود قرار می‌دهد و می‌نویسد و امضاء می‌نماید.
در غیر این‌صورت هیچ مجوّزی برای اطاعت از فردی که فاقد مقام ثبوت و یا اثبات است وجود ندارد، و مطیع و منقادِ چنین فردی، در پیشگاه خداوند مسئول خواهد بود.1
پر واضح است که تحقّق مقام اثبات، چنانچه مرحوم علاّمه طهرانی فرموده‌اند، به صورت خبر واحد و یا در حال خفاء، اصلاً معنی ندارد و با نفس مقام اثبات در تعارض و تضادّ می‌باشد؛ همچنان‌که خود مرحوم علاّمه طهرانی هیچ فردی را وصیّ ظاهری خود قرار ندادند؛ یعنی نه در ملأ عام و نه به صورت کتبی هیچ اثری از این موضوع وجود ندارد.2
متأسّفانه، عدم توجّه به این اصل مهمّ و حیاتی، موجب انصراف از اصول و موازین متقنۀ ایشان، و تبدّل حقایق و اصول موضوعه در عرفان اصیل به موهومات، و خلاصه تنزّل از منهاج منیع و ممشای رفیع آن بزرگوار به تخیّلات و اوهام گردید.
البتّه ناگفته نماند که عدّه‌ای از تلامذۀ آن عارف عظیم‌الشّأن با تأسّی به مرام و حفظ اصول و مواضع روشن و متقن ایشان، توانستند سربلند و پیروز از امتحان بر‌آمده و مشی و مرام آن رجل الهی را در حیات سلوکی خویش متحقّق گردانند، و با تمام فشارها و تضییقات و انواع شدائد از صراط حقّ و مسیر صدق ایشان دست برندارند.
سعی و اهتمام علاّمه طهرانی بر تحفّظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیّع
یکی دیگر از جهاتی که مرحوم آیة الله علاّمه طهرانی سعی بر تحفّظ آنها داشتند، رعایت و لحاظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام، و بالأخصّ مکتب تشیّع بود.
- رجوع شود به اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٤٩٥ الی ٥٠٦ و ٥٢٨.
- رجوع شود به همان مصدر، ص ٥٢٠.