مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
110مصدر وحی سنجیده می‌شود. اتّکاء بر منامات و مکاشفات و تخیّلات و موهومات، جز وقوع در مهالک و شِباک ابالسه و انحراف از مسیر حقّ، نتیجه‌ای برای سالک به بار نمی‌آورد!1
همین‌طور شناخت انسان کامل و ولیّ، جز با اختبار وی که موجب حصول قطع و یقین به عبور از حجب ظلمانیّۀ نفسیّه و نوریّه و مراتب اسماء و صفات کلیّه و فناء ذاتی در ذات احدیّت است، حاصل نمی‌شود. و این علم و یقین چه بسا با مکالمات و مباحثات در مراتب اسماء و صفات و حتّی تأمّل و تدقیق در کیفیّت صدور افعال و اعمال ولیّ، در ظروف و شرائط مختلفه، و حصول نتیجه از مقام اثبات به ثبوت و برهان لمّ می‌باشد.2
چنانچه در معرفت و شناخت انبیاء عظام، مطلب از این قرار است و آیات قرآن بر این معنا صراحت دارد؛ همچنین دربارۀ ائمّۀ هدی صلوات الله علیهم أجمعین چنین است. و معجزات اولیاء عظام ـ که حاکی از تعلّق و ربط ظهور نفس امام در مقام فعل به مبدأ ولایت مطلقه دارد ـ و یا مباحثات امیر مؤمنان علیّ بن ابی‌طالب و صادقَین آل محمّد، و مجالس حضرت علیّ بن موسی الرّضا در حضور مأمون و جمیع علمای ادیان، و حضرت جواد الأئمّه و سایر حضرات معصومین صلوات الله علیهم أجمعین، از این باب است.3
البتّه ممکن است در بعضی مواقع نادره، عنایت الهی بدون توسّل به وسائط و اسباب مذکوره، موجب قطع و علم به مقام ثبوت گردد.
ملاک حجیّت اوامر و دستورات ولیّ کامل و استاد واصل
در اینجا به نکته‌ای فوق‌العاده مهمّ و قابل ذکر اشاره می‌شود، و آن اینکه: با
- رجوع شود به اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٢٩٠ الی ٢٩٦ و ٣٠٠ و ٥٢٦.
- رجوع شود به امام شناسی، ج ١، ص ٢٣٩؛ اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٣٥٢.
- جهت اطّلاع بیشتر بر معیارهای شناخت ولیّ کامل الهی رجوع شود به اسرار ملکوت، ج ٢. (محقّق)