Name: کتاب مهر فروزان - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

مهر فروزان

107

مستحسن نمی‌شمردند و می‌فرمودند:
عارف نباید از نزول مشیّت حقّ در همۀ مراتب ظهور با اختلاف مظاهر به امر دیگری بپردازد، و خود را در دسترس عوام النّاس قرار دهد و به میل و دلخواه مردم که با عقول ضعیفه و ناقصۀ خود، که چه بسا خلاف مشیّت و مصلحت حکیمانۀ حضرت حقّ است و حَدّ یَقِفی ندارد، حرکت کند؛ حال، خواه تقدیر خداوند بر شفای مریض یا بر فوت او تعلّق بگیرد، هر دو یکی است.¹
علاّمه طهرانی نیز چون استاد گران‌مایه‌اش، مسألۀ توحید را به هیچ بهایی با امر دیگر معاوضه ننمود؛ و از آنجا که حقیقت ولایت را به حمل شایع، عین واقعیّت توحید می‌دانست، و ظهور آن را به نحو اطلاق در شخص معصوم علیه السّلام ملاحظه می‌نمود،² محوریّت تربیت سلوکی شاگردانش را بر معرفت و شناخت حقیقت و واقعیّت امام علیه السّلام و تحقّق به حقیقت ولایت آنان قرار داد؛ چون عارف عظیم‌الشأن، ابن فارض مصری که گوید:
علیکَ بِها صِرفًا و إن شِئتَ مَزجَها *** فَعَدلُکَ عَن ظَلمِ الحَبیبِ هُوَ الظُّلمُ³
     «بر تو باد به ادراک حقیقت ذات یکتا و مبدأ وجود! و اگر خواهی آن را با مظهری از مظاهر تعیّن بیامیزی، پس زنهار که از آب دهان حبیب تنازل ننمایی و به غیر متمایل نگردی!»
مرحوم قاضی می‌فرمود:
مقصود از آب دهان حبیب در اینجا ائمّۀ معصومین علیهم السّلام هستند!⁴
1. جهت اطّلاع بیشتر پیرامون مضرّات بروز کرامات ظاهری برای تربیت نفوس، رجوع شود به امام شناسی، ج ٤، ص ٩٣ و ١٨٣؛ حریم قدس، ص ٣٥ الی ٣٩؛ شرح منازل السائرین، ص ٣٤٧. (محقّق)
2. رجوع شود به اسرار ملکوت، ج ٢، ص ١٨٧.
3. دیوان ابن فارض، قافیه «میم».
4. جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این بیت رجوع شود به روح مجرد، ص ٣٤٤. (محقّق)