مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذی‌قیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه می‌باشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمر‌الله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیّة پرداخته و شمّه‌ای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سه‌رکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمال‌الدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهم‌السلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمد‌جواد انصاری همدانی رضوان‌الله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیت‌الحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضوان‌الله‌علیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحت‌اندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانک‌ها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصه‌های فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموس‌بودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
106غیره به میان می‌آورد، می‌فرمود:
ما را با این مطالب چه کار؟! ما در جایی بسر می‌بریم که جبرائیل امین را توان طیران و صعود بدان ذروۀ علیا مستحیل است.1
در تمام مدّت حیات خود، نه سخنی از امور غیر عادی، و لو بر حقّ امّا مشوب به شائبۀ کثرت ـ چون احضار ارواح و طیّ‌الارض و امثال آن، و علوم غریبه چون رمل و جفر و تسخیر ارواح و شمس و ستارگان و اجانین ـ به میان آورد و نه شاگردان خود را تشویق و ترغیب بدان‌ها نمود، بلکه اشتغال به آنها را مُخلّ طریق و موجب اتلاف وقت و عمر و از بین رفتن سرمایۀ وجودی سالک می‌دانست.2
مرحوم علاّمه طهرانی در بستری چنین متعالی، و سلوکی این چنین راقی و عالی به تجربۀ دوّم دست یافتند؛ و با اجتماع این دو، پدیده‌ای متولّد شد و میوه‌ای به فعلیّت رسید که عبارت بود از: اتقان و إحکام در همۀ امور به احسن وجه و اقرب طُرق.
آری، رمز موفّقیّت و موقعیّت استثنایی علاّمه طهرانی در بین ستارگان آسمان معرفت و تجرّد و توحید همین بود؛ و در مقام تفکّر و اعتقاد و التزام، به عالی‌ترین و راقی‌ترین آن می‌اندیشید، و در مقام عمل به متقن‌ترین و مبرم‌ترین آن اقدام می‌نمود.
عدم تنازل از مسأله توحید در روش تربیتی مرحوم علاّمه
در روش تربیتی علاّمه طهرانی سمت‌گیری و اتّجاه فقط بر مسألۀ توحید مستقرّ بود؛ و شیوه و مرام بعضی از بزرگان را، چون مرحوم آیة الله حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی ـ اعلی الله مقامه ـ که با قرائت اوراد و ادعیه و چه بسا بعضی تصرّفات، موجب شفای مَرضیٰ و رفع گرفتاری‌ها از حاجتمندان می‌گردید،
- رجوع شود به روح مجرّد، ص ٦٦٢.
- رجوع شود به همان مصدر، ص ١٣٥ و ١٨٩ الی ١٩١؛ اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٣٠٢ الی ٣٢٠، تحت عنوان «رفتار و کردار انسان کامل خارج از سلسلۀ علل و اسباب نیست».