افق وحی

مثابۀ آن است که در دانشکدۀ پزشکی و معماری، سخن از برهان صدّیقین و دفع شبهۀ ابن‌کمونه و بساطت و صرافت اطلاقی ذات واجب‌الوجوب به میان آید و بر اساس آموزه‌های فیزیولوژی و قوانین مهندسی، به دفاع از براهین مذکوره پرداخته شود! که اگر چنین شود عملی است ابلهانه و عبث و احمقانه و سخیف!

عدم تأثیر پیشرفت تکنولوژی و مدرنیزۀ عرصۀ مادی در حقیقت معنوی و متافیزیکی وحی

 مقولۀ وحی، چه به نزول ملائکۀ پروردگار بر قلب پیامبر الهی و افاضۀ معانی و صور از ملأ أعلیٰ بر نفس مطهّر رسول الهی تفسیر شود، و چه به ارتقاءِ روحی و عروج روحانی و ملکوتی و تجرّدی پیامبر الهی به عوالم قدس و مراتب ربوبی، هر دو از سنخ مادّه و لوازم آن و عالم دنیا و آثار آن جدا است، و ابداً ارتباطی به پژوهش‌ها و تحقیقات مادّی و فیزیکی و عنصری عالم طبع ندارد و نخواهد داشت.

 جای سخن اینجا است که چگونه فردی به خود اجازه می‌دهد که ثمرات و نتایج پیشرفت علم امروز را، که حاصلی جز فروپاشیدن ارزش‌های اخلاقی و انحطاط فرهنگی و تهی‌گشتن از مواهب فطری و ودایع الهی نداشته است، با والاترین مرتبه از مراتب کمال بشری و فعلیّت مراحل تجرّدی نفس، به مضمار سنجش و میزان درآورد و بخواهد از اسرار این حقیقت والا پرده بردارد؟!

 راز زدایی از پدیدۀ وحی و بازگشایی نقاب از چهرۀ ملکوتی این جوهرۀ ناموس خلقت، نیاز به ضمیری منوّر به نور ایمان و سرّی متّصل به حضرت قدس ربوبی و قلبی متیَّم به حبّ إله و شیفتۀ حریم محبوب دارد؛ گرچه مطالب واردۀ از اهل‌بیت وحی و لواداران علوم ربوبی، برای دنیاگزیدگان و سکّان و قاطنین عالم طبع، تا حدودی رفع ابهام و کشف اجمال می‌نماید و اذهان مردم عادی را به آن سوی عرصۀ دنیا و اسرار نهفتۀ در آن، سوق می‌دهد.

ارمغان تکنولوژی برای تکامل روحی و ارتقای تمدّن بشری

 دنیای امروز با هزار تأسّف و ویلاه، به‌جای بهره‌وری صحیح و استفادۀ حسن از پیشرفت علم و صنعت، آن را در خدمت امیال و هواها و تخیّلات شیطانی و اندیشه‌های حیوانی خویش درآورده است؛ و از نبوغ و تلألؤ اندوختۀ خدادادی، در جهت محو و نابودی ارزش‌ها گام نهاده است.