امام شناسی ج6

 فَقُلْتُ: یَا رَسُولَ اللهِ! بِالصُّحْبَةِ إلاَّ بَسَطْتَ ‌یَدَکَ فَبَایَعْتَنِی عَلَی اْلإسْلاَمِ جَدِیداً! قَالَ: فَمَا فَارَقْتُهُ حَتَّی بَایَعْتُهُ عَلَی اْلإسْلاَمِ. رَوَاهُ الطَّبرانِی فی الأوسط.¹ 

 «چه حالتى دارند أقوامى که از على مذمّت مى‌کنند؟ کسى که از على مذمت مى‌کند، از من مذمّت کرده است. و کسى که از على دورى گزیند، از من دورى کرده است. بدرستى که على از من است، و من از على هستم. على از سرشت من آفریده شده است، و من از سرشت إبراهیم آفریده شده‌ام، و من از ابراهیم، أفضل و أشرف مى‌باشم، ذرّیّه‌اى است، که بعضى از بعضى هستند، و خداوند شنوا و داناست.

خشم رسول خدا صلَّى اللَه علیه و آله و سلَّم از جماعتى که علىَّ علیه السَّلام را مذمَّت کردند

 اى بُرَیده! آیا ندانسته‌اى که سهمیّه على از خمس، زیادتر از یک جاریه‌اى است که برداشته است، و او صاحب اختیار و ولىّ شماست بعد از من؟!

 بریده مى‌گوید: من گفتم: اى رسول خدا! ترا سوگند مى‌دهم به حقّ صحبت دیرینت که دستت را بدهى، تا من با تو بر سلام تازه‌ام بیعت کنم!

 بُرَیده مى‌گوید: من از پیامبر جدا نشدم تا اینکه بر اسلام با او بیعت کردم».

 و این روایت را طَبَرانىّ در «معجم أوسط» خود آورده است.

 باید دانست که همان طور که از بعضى از تواریخ‌² و احادیث به دست مى‌آید، رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم دو بار أمیرالمؤمنین علیه السّلام را به عنوان ریاست لشکر سریّه به سوى یمن فرستادند.

 یک بار، همان دفعه‌اى بود که براى تعقیب عمرو بن معدى کرب و اسلام نجران فرستادند، که در همان سفر هم خالد بن ولید را به سوى بنو جعفىّ روانه‌

 ساختند، و دستور دادند که در وقت تلاقى دو لشکر، پیوسته إمارت لشکر با على بن أبی طالب بوده باشد، و در آن سریّه، حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام نیابت و خلافت در لشکر را به خَالِد بْنُ سَعِید بْنِ الْعَاص سپردند؛ و خَالِدُ بْنُ وَلید نیابت را به أبُومُوسَی أشْعَریّ سپرد، و در همین سفر بود که خالد مخالفت کرد و مورد عتاب واقع شد. و نیز در همین سفر بود که خالد بن ولید نامه‌اى به معیّت بُرَیْدَةُ بْنُ حُصَیْبِ أسْلَمِیّ در شکایت از امیرالمؤمنین علیه السّلام به رسول اللَه نوشت و به مدینه فرستاد، و هنوز لشکریان على بن أبی طالب و خالد بن ولید، در مأموریت بودند که بریدة به مدینه آمد و پیغام رساند، و مورد غضب رسول خدا واقع شد، و آن حضرت او را أمر به پیروى و متابعت از ولایت أمیرالمؤمنین کردند.