امام شناسی ج6

 عمر گفت: اِمْضِ لِمَا جِئْتَ لَهُ فَإنَّهُ سَیَغْضِبُ ِ‌لابْنَتِهِ مِمَّا صَنَعَ عَلِیٌّ!

 «براى انجام مأموریّت خودت به نزد رسول اللَه برو، و مطالب را بیان کن! رسول خدا حتما از این کارى که على انجام داده است، به جهت خاطر دخترش (که زوجه على است) به غضب در خواهد آمد».

 بُرَیده مى‌گوید: چون نامه خالد بن ولید را مى‌خواندم، و یکایک سعایت‌ها را درباره على مى‌شمردم، (علاوه بر آنکه از این عمل على عصبانى نشد، بلکه) از سعایت و بدگویى درباره على متغیّر شد، و رنگ چهره رسول اللَه برگشت، و مرا از خواندن بقیّه نامه منع کرده، و چنین و چنان درباره على به من فرمود.¹ 

 و شیخ طوسى در «أمالى» پس از نقل مفصّل این واقعه گوید که: بریده گفت: چون بر رسول خدا وارد شدم و نامه را به آن حضرت دادم، با دست چپ خود گرفت، و همان طور که خداوند عزّ و جلّ مى‌فرماید: پیغمبر چیزى را نمى‌خواند و نمى‌نوشت، من شروع کردم به بیان وقایع و عیب‌گوئى از على، و حال من چنین بود که چون سخن مى‌گفتم، سر خود را تکان مى‌دادم، و پایین مى‌آوردم، من سخن خود را گفتم، و چون عیبگویى من تمام شد، سر خود را بالا آوردم، و دیدم رسول خدا چنان غضبناک شده است که از شدّت غضب هیچ گاه من او را به چنین غضبى ندیده بودم مگر در روز بنى قُرَیظَه و بنى النَّضیر.

 رسول خدا به من فرمود: یَا بُرَیْدَةُ إنَّ عَلِیّاً وَلِیُّکُمْ بَعْدِی! فَأحِبَّ عَلِیّاً فَإنَّهُ یَفْعَلُ مَا یُؤْمَرُ! «اى بریده على بن ابی طالب صاحب اختیار و مولاى شماست بعد از من! پس او را دوست بدار! او همان عملى را انجام مى‌دهد که به او أمر شده است»!

 بُرَیده گوید: من از نزد رسول خدا برخاستم، و هیچ کس روى زمین محبوب‌تر از على در نزد من نبود.