امام شناسی ج6

أشعار أبو طالب در حمایت رسول خدا صلَّى اللَه علیه و آله و سلَّم‌

 رسول اکرم بعد از نماز صبح طواف بجاى آوردند و در مُلْتَزَم (محلّى است بین حجرالأسود، و در کعبه) توقّف کردند و مدّتى دعا کردند، و سپس صورت و سینه خود را به ملتزم چسبانیدند، بطورى که جسد مبارک آن حضرت به جدار کعبه چسبیده بود.¹ 

 رسول اللَه مقدارى از آب زمزم با خود برداشتند² و هر وقت از خصوص غزوه و یا حجّ و یا عمره باز مى‌گشتند سه مرتبه مى‌گفتند: اَللهُ أکْبَرُ اللَهُ أکْبَرُ، و پس از آن می‌گفتند: لاَ إلَهُ إلاَّ اللَهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، وَ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ، آئِبُونَ، عَابِدُونَ، سَاجِدوُنَ، لِرَبِّنا حَامِدُونَ، صَدَقَ اللَهُ وَعْدَهُ، وَ نَصَرَ عَبْدَهُ، وَ هَزَمَ الأحْزَابَ وَحْدَهُ.

 رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم چون وارد مکّه شدند، از بالاى مکّه: ثنیّه کداء (ثنیّه به معناى گردنه، و راهى است که به گردنه منتهى مى‌شود، و اسم آن کدآء به فتح کاف، و مدّ مى‌باشد) وارد شدند و چون از مکّه خارج شدند از پائین مکّه: ثنیّه کدى (به ضمّ کاف، و قصر مى‌باشد) خارج شدند.³ 

 تمام مدّت اقامت آن حضرت در مکّه ده روز طول کشید⁴: روز یکشنبه پنجم ذوالحجّه وارد مکّه شدند، و تا روز چهارشنبه در أبطح ماندند، و سپس به سوى عرفات حرکت کردند، شب پنجشنبه در منى ماندند، و روز پنجشنبه که عرفه بود در عرفات، و روز جمعه که روز عید بود در منى، و روز شنبه و یکشنبه و دوشنبه تا ظهر در منى براى انجام مناسک منى اقامت کردند، شب سه‌شنبه در مکّه در أبطح و نزدیک أذان‌

 صبح به بیت اللَه آمده، پس از طواف و نماز صبح روز سه شنبه از مکّه خارج و به صوب مدینه منوّره رهسپار شدند.