امام شناسی ج6

 «به جهت رغم أنف آن معاونت و اجتماع قریش، در نوشتن صحیفه و عهدنامه، در بریدن و قطع کردن با بنى هاشم و بنى عبد المطّلب، تا رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم را به آنان تسلیم نمایند».

 و همچنین در عام الفتح (سنه هشتم از هجرت) که رسول خدا مکّه را فتح کردند، محلّ نزول خود را در مُحَصَّب قرار دادند، و على هذا نزول در محصّب پس از وقوف به عرفات سنّتى است مرغوب و ممدوح.

 و لیکن آنچه از روایات شیعه بر مى‌آید، این سنّت، براى کسانى است که همانند رسول اللَه در نفر دوّم وارد مکّه مى‌شوند.¹ 

 رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء را در محصّب بجاى آوردند: فهجع هجعة أو رقد رقدة² قدرى کوتاه به پشت خوابیده و استراحت کردند و خوابیدند. فلهذا سنّت است که حاجى چون از منى مى‌آید، در مسجد حصباء که همان محلّ نزول رسول اللَه در محصّب است، قدرى به پشت استراحت کند، و سپس به سوى مکّه برود.

 در این حال رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم به حجّاج إذن در رحیل به بیت اللَه الحرام و طواف نساء یا وداع را دادند³، و خود وجود مبارک با حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام و بى بى عالم: حضرت صدّیقه علیهما السّلام و حسنین و زینبین، و سایر متعلّقات قبل از نماز صبح به بیت اللَه الحرام آمدند که طواف بجاى آورند، و نماز طواف را بگزارند.

 اُمّ سَلَمَة: زوج بزرگوار رسول خدا مى‌گوید: من کسالت داشتم و به رسول اللَه عرض کردم.

 حضرت فرمود: تو طواف خود را در دنبال جمعیّت بر روى شتر انجام بده! و

 من در آخر جمعیّت طائفین بر روى شتر خودم طواف مى‌کردم، که رسیدم به رسول اللَه که در کنار بیت اللَه ایستاده بود مشغول نماز صبح با جماعتى از مسلمین بود، و آن حضرت در نماز سوره‌ ﴿وَ الطُّورِ وَ كِتابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ وَ الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ﴾‌ را قرائت مى‌فرمود.⁴