اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج6

0
اعتقادات

جلد ششم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش اول از موضوع غدیر»، «کیفیت حجة الوداع» و «اثبات بنای اسلام بر سال و ماه قمری» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • میزان و محور حقّ، علیّ علیه السلام است  • بیان مبسوط جریان آخرین حجّ رسول خدا در تمهید واقعۀ غدیر خمّ  •  بحث مفصّل تفسیری، روائی، فقهی و تاریخی دربارۀ بناء اسلام بر سال و ماه قمری   •  دست استعمار در احیای ‌آداب و رسوم ملّی و تغییر تاریخ مسلمین، و اماتۀ آداب و رسوم دینی  • تقویم قمری از ضروریّات اسلام است و ضمیمه نمودن تاریخ شمسی به آن نیز صحیح نمی‌باشد  • تغییر تاریخ قمری به شمسی، موجب نسخ اسلام و برقراریِ متد غرب و غرب‌گرائی است  • یکی از أرکان مهمّ وحدت اسلامی، اتّحاد تاریخ است  • فوائد سال قمری و ضررهای سال شمسی  • گزارش مستند و تحلیل عملکرد مجلس شورای ملّيِ استعماري در تغيير تاريخ هجريّ قمري به شمسي

امام شناسی ج6

224
  • حضرت رسول اللَه صلّى اللَه علیه و آله و سلّم در روز یازدهم نیز خطبه‌اى خواندند، و مردم را تحذیر از مخالفت و ترغیب به اتّباع سنّت نمودند، و علاوه بر اسقاط ربا و رباى عموى خود عباس، و إهدار هر خونى که در جاهلیّت ریخته شده است، و إهدار دم ربیعة بن حارث بن عبد المطّلب، و إسقاط هر مظلمه دیگرى که در جاهلیّت بوده است، و دعوت به احترام اموال مسلمین، و بیان حرمت نسى‌ء و استداره و گردش زمان به موضع اوّل خود، فرمود:

  • ألاَ لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِی کُفَّاراً یَضْرِبُ بَعْضُکُمْ رِقَابَ بَعْضٍ! ألاَ إنَّ الشَّیْطَانَ قَدْ یَئسَ أنْ یَعْبُدَهُ الْمُصَلُّونَ وَ لَکِنَّهُ فی التَّحْرِیشِ بَیْنَکُمْ.1 

  • «بعد از رحلت من به کفر برنگردید بطورى که بعضى از شما گردن دیگرى را بزند، آگاه باشید که شیطان ناامید شده است که نمازگزاران او را بپرستند، و لیکن امید دارد که شما را به جان یکدگر بیندازد، و در دائره نفاق و اختلاف و اغراء به فتنه و فساد کوشش کند»! 

  • سپس فرمود: ألاَهَلْ بَلَّغْتُ! ألاَهَلْ بَلَّغْتُ! ثُمَّ قَالَ: لِیُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَإنَّهُ رُبَّ مُبَلَّغٍ أسْعَدُ مِنْ سَامِعٍ! 

  • رسول خدا دستهاى خود را گشود، و به پهنا باز کرد، و گفت: «آیا رساندم؟! آیا تبلیغ کردم؟! 

  • و پس از آن فرمود: أفرادى که حضور دارند، باید این سخنان را به غائبان برسانند! زیرا که چه بسا آن افرادى که به آنها رسانده مى‌شود، از خود افرادى که حضور دارند و مى‌شنوند، سعادتشان بیشتر، و بهره‌گیرى آنان از این مطالب، وافى‌تر است!» 

  • حمید گوید: چون به حسن این جمله رسید، گفت: قَدْ وَاللَهِ بَلَّغُوا أقْوَاماً

  • کَانُوا أسْعَدَ بِهِ، «سوگند به خدا که آن خطبه را رساندند به أقوامى که از شنوندگان کامیاب‌تر بودند».

    1. حرّش بین القوم: أغرى بعضهم على بعض، و کذلک بین الکلاب و ماشا کلها.