امام شناسی ج6

انجام سائر مناسک رسول اللَه صلَّى اللَه علیه و آله و سلَّم در زمین منى‌

 از محلّى که رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم در منى خطبه خواندند، یکسره به قربانگاه (مَنْحَر) آمدند، و شترانى را که با خود آورده بودند، همه را به دست مبارک خود نحر کردند.

 سابقا گفتیم که رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم با خود ٦٣ و یا ٦٤ و یا ٦٦ و یا ٦٧ نفر شتر سوق داده بودند، و حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام براى رسول خدا از یمن ٣٧ و یا ٣٦ و یا ٣٤ و یا ٣٣ نفر شتر آورده‌اند، و حضرت رسول الله، امیرالمؤمنین علیه السّلام را در حجّ و هدى خود شریک فرمود، و در تمام مناسک، آن جناب همانند آن حضرت بودند.

 فلهذا در موقع نحر شتران که مجموعا یکصد نفر بود، رسول خدا با امیرالمؤمنین علیه السّلام مجموعا به نحر شتران پرداختند. أوّل رسول خدا شروع به نحر کردند، و گویند ٦٣ نفر شتر که به مقدار عمر آن حضرت بود نحر کردند، در مقابل هر سال از عمر، یک نفر شتر. و بقیّه را تا صد نفر امیرالمؤمنین علیه السّلام نحر کردند. نگهبان همگى این شتران، ناجِیَة بن جُنْدب خُزَاعى أسلمى بود.¹ 

 حضرت رسول اللَه دستور دادند: از هر شترى یک قطعه برگیرند، و همه را در یک دیگ سنگى ریخته و پختند، آنگاه آن حضرت و جناب وصىّ و الا تبارش امیرالمؤمنین علیه صلوات المصلّین کم کم و آهسته از شوربا و گوشت آن قدرى تناول کردند.

 تمام این یکصد شتر را پس از کشتن، رسول خدا تصدّق کردند، و حتّى پوست آنها را، و حتّى جلّ‌هاى روى شتران و آنچه بر گردنهاى آنها آویزان کرده‌

 بودند، همه را تصدّق دادند، و از آنها به مباشرین پوست کندن شتران و قطعه قطعه کننده آنها هیچ ندادند. بلکه مزد آنها را از چیز دیگرى غیر از أجزاء و اعضاء و متعلّقات شتران دادند.²