امام شناسی ج6

 و محصّل مطلب آنکه چون طبیعت انسان، در دوران سال، در چهار فصل مى‌گردد، اسلام که براساس فطرت و سرشت انسان بنا نهاده شده است، احکام و تکالیف را طورى مقرّر فرموده است که با طبیعت انسان در گردش چهار فصل در گردش باشد.

 و امّا آنچه راجع به عید نوروز در أفواه شهرت یافته است، که اسلام آن را امضاء کرده، و غسل و نماز و دعا را در هنگام تحویل شمس به برج حمل، مرغوب دانسته است، کلامى است از حقیقت خالى.

إسلام أبدا درباره عید گرفتن نوروز ترغیبى نکرده است‌

 اسلام ابدا در این باره ترغیبى نکرده است، بلکه گرفتن عید را به عنوان سنّت ملّى و آداب قومى بدعت شمرده، و مردود دانسته است. روایتى که در این باب از معلّى بن خنیس وارد شده، ضعیف السّند است، و بقیّه أحادیث نیز به همین منوال. و غسل و دعا نیز بنا بر أدلّه تسامح در سنن براساس روایات مَنْ بَلَغَهُ ثَوَابٌ عَلی شَیْءٍ فَأتَی بِهِ الْتِمَاسَ ذَلِکَ الثَّوَابِ اُوتیَهُ وَ إنْ لَمْ یَکُنْ کَمَا بَلَغَ ‌¹ مشرّع حکم نیست، و استمساک به آنها در این مورد مبنى ندارد. و ما در باب عید نوروز و عدم جواز تمسّک به ادلّه تسامح در سنن در این مورد، در نظر داریم رساله شامل و کاملى بنویسیم بحول اللَه و قوته و لا حول و لا قوّة إلاّ بالله العلىّ العظیم.

 و همچنین درباره مهرجان که عید مهرگان است نهى وارد شده است. و تمسّک به نیروز و مهرجان را از آداب جاهلیّت شمرده است. امید است با توفیق تحریر این رساله حقایق بیشترى ظهور کند ان شاء اللَه تعالى.

 در اینجا دیگر بحث درباره شهور و سنوات قمریّه و شمسیّه را به پایان مى‌بریم، و در تفسیر نَسى‌ء که در آیه کریمه و در روایت شریفه نبویّه در حِجَّة الوَداع آمده بود، دیگر سخنى نمى‌گوئیم. و به سایر مناسکى که رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم در زمین منى انجام دادند مى‌پردازیم.