
امام شناسی ج6
جلد ششم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش اول از موضوع غدیر»، «کیفیت حجة الوداع» و «اثبات بنای اسلام بر سال و ماه قمری» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • میزان و محور حقّ، علیّ علیه السلام است • بیان مبسوط جریان آخرین حجّ رسول خدا در تمهید واقعۀ غدیر خمّ • بحث مفصّل تفسیری، روائی، فقهی و تاریخی دربارۀ بناء اسلام بر سال و ماه قمری • دست استعمار در احیای آداب و رسوم ملّی و تغییر تاریخ مسلمین، و اماتۀ آداب و رسوم دینی • تقویم قمری از ضروریّات اسلام است و ضمیمه نمودن تاریخ شمسی به آن نیز صحیح نمیباشد • تغییر تاریخ قمری به شمسی، موجب نسخ اسلام و برقراریِ متد غرب و غربگرائی است • یکی از أرکان مهمّ وحدت اسلامی، اتّحاد تاریخ است • فوائد سال قمری و ضررهای سال شمسی • گزارش مستند و تحلیل عملکرد مجلس شورای ملّيِ استعماري در تغيير تاريخ هجريّ قمري به شمسي
امام شناسی ج6
203انقراض خاندان پهلوى در أثر إعلان نسخ تاریخ محمَّدى
اینجاست که دیگر غیرت خدا به جوش مىآید، و مقام عزّت او تحمّل این گونه تعدّیها را نمىکند و بعد از طىّ سه مرحله: اوّل تبدیل هجرى قمرى به هجرى شمسى، دوّم تبدیل هجرى شمسى به هجرى باستانى، سوّم تبدیل هجرى باستانى به شاهنشاهى باستانى، نتیجه نکبت أعمال و سزاى تعدّیات و تجاوزات آنها را در مىگیرد، و چنان خانه و کاخ بر سر آنان خراب مىشود، و أثر به خبر تبدیل مىشود ﴿فَجَعَلْناها حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ﴾1 «آنها را درو کردیم، و چنان از بیخ و بن برانداختیم که گویا اصلاً در دیروز در این مکانها اقامت و مسکن نداشتند.»
﴿فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ﴾2
«در اثر سزاى أعمالى که انجام دادند، صاعقه عذاب خداوندى که خوار و ذلیل کننده بود، آنها را گرفت.»
بر اثر آنچه ما در اینجا آوردیم، انتظار مىرفت که پس از فرو ریختن کاخ ظلم و استبداد، و حرکت سیل خروشان ملّت مسلمان که هزار و چهارصد سال از پستان مادرانى که آنها را با نام محمّد شیر دادهاند، و سپرده شدن اختیار ملّت به خود ملّت در مجلس خبرگانى که تشکیل شد، تاریخ را فقط هجرى قمرى إعلام کنند، ولى چنین نکردند و أصل هفدهم از قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران بدین صورت تدوین شد:
«مبدأ تاریخ رسمى کشور هجرت پیامبر اسلام (صلّى اللَه علیه و آله و سلّم) است، و تاریخ هجرى شمسى و هجرى قمرى هر دو معتبر است، أمّا مبناى کار ادارات دولتى هجرى شمسى است. تعطیل رسمى هفتگى روز جمعه است.»
در اینجا مىبینیم اصلاحى که به عمل آمده فقط طرح مسئله سوّم است یعنى از شاهنشاهى به هجرى برگشت. ولى باز هم سالهاى شمسى به رسمیّت باقى است، و ماههاى زرتشتى باستانى همچون خرداد و بهمن نیز تغییرى نکرده است.
- آیه ٢٤، از سوره ١٠: یونس.
- آیه ١٧، از سوره ٤١: فصّلت.
