امام شناسی ج6

 و بطورى که سابقا اشاره کردیم، آنها مى‌گویند: «ما به تاریخ هجرى قمرى کارى نداریم، آن به جاى خود محفوظ است. ولى تاریخ رسمى مملکتى باید شمسى و فروردینى و شاهنشاهى باشد.» 

 یعنى آنچه به درد کشور مى‌خورد، فروردین ماه و افتخار به تخت سلطنت کورش و اورنگ پادشاهان هخامنشى است. این است که مردم را از دین مى‌برد و رابطه آنها را با مذهب و دفاع از وطن و ناموس و جان و مال از دست أجانب، قطع مى‌کند، و این به درد استعمار مى‌خورد.

 تاریخ هجرى قمرى که فلان پیرزن در لاى مفاتیح الجنان خود گذارده، و یا فلان پیرمرد آداب و اعمال لیلة الرّغائب را از روى آن مشخّص کند، چه ضررى به استعمار و نقشه‌هاى شوم و سهم‌آگین آنها مى‌زند؟

 مى‌گویند: مبدأ تاریخ را اگر هجرت رسول اللَه قرار دهیم، این موجب نقصان و شکست تاریخ ماست، ولى اگر بر اریکه سلطنت قرار گرفتن کورش بگیریم، موجب سربلندى و سرافرازى. ﴿أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَهِ‌﴾¹. «اف بر شما باد بر این أفکار پوسیده و اوهام واهیه، که در مقابل عبودیّت پروردگار، اتّخاذ نموده، و آن را آئین خود دانسته‌اید.» 

 تمام ملّت‌هاى عالم، افتخار و شرف خود را به انتساب به پیامبرانشان مى‌دانند. مسیحیان عالم تاریخ خود را میلاد مسیح مى‌گیرند. زرتشتیان و یهودیان همگى بر این اساس گاهنامه و سالنامه دارند.

 پیامبر اسلام براى شما ننگ بود، که از انتساب خود به او خوددارى مى‌کنید؟!

 شما که در نوکرى استعمار، دست همه کشورهاى استعمارى را عقب زده‌اید! آنها تاریخ خود را از هجرى به مسیحى برگرداندند. آخر مسیح هم یک پیغمبر عالیقدر بود، شما آن را هم نپذیرفتید! و یکباره دست از همه انبیاء شسته، و به دامان کورش و سیروس متوسّل شدید! اُفٍّ لَکُمْ وَ لِمَا تَسِیرُونَ عَلی مَنْهَجِ الشَّیْطَانِ.